Imatges de pàgina
PDF
EPUB

Phineus visus erat; juvenesque Aquilone creati Virgineas volucres miseri senis ore fugârant ; Multaque perpessi claro sub Iasone, tandem 5 Contigerant rapidas limosi Phasidos undas. [cunt, Dumque adeunt regem, Phryxeaque vellera posLexque datur numeris magnorum horrenda la

borum;

Calais, qui erant inter Argonautas, 7. Dumque adeunt regem ; apud sublimes per aera, fugârunt in insulas Orphea, 784 sqq. Æetes prior eos adit Strophades. Quo facto, Phineus Ar ad Phasin adhuc sedentes. Phryxea, gonautis viam monstravit, eosque con quæ Phryxus Æetæ attulerat. Palæsiliis variis adjuvit. Orph. 665 sqq.; phatus, 31; cujus ex mente vellera Apollon. ii. 178 sqq.; Apollod. lib. I. sunt opes, quas Phryxus, Athamantis ix. 21. Senectutem hebetâsse aciem insidias fugiens, in Colchidem attuleoculorum Phinei, ejusque opes disper rat; nec aliter Herodotus, vii. 197; sas esse a filiabus, quas Zetes et Calais Diodorus, iv. 47. Lanam et pelles e ex oppido expulerint, putat Palæph., Colchide exportâsse mercatores Græxxiii. Harpyiarum mentio fit apud cos censet Varro R. R. i. 1. VelleriHomerum, pluribus locis, et apud He bus jam olim e Auviis collectas esse siod. Th. 267. Vide Heynii Exc. vii. arenas aureas, idque originem fabulæ ad Æn. iii; cui meteori, vel procellosi dedisse monet Strabo, xi. p. 763.venti genus sic innuisse videntur An 8. Ler, conditio. Hyginus, fabula tiqui. Trahere vitæ molestias et ca. 22; Æeta Jasoni hanc simultatem lamitates exprimit. Æn. ii. 92: vitam (hanc conditionem ex simultate proin tenebris luctuque trahebam ; iii. 647;

fectam;

vide Munkerum, ad fabulam Phædrus, III. vii. 12. Perpetua nox, 84.) constituit. Verum lex non nisi ut æterna nor, iii. 335. Sub re esse unus MS. habet, unde Heinsius sumpdicitur, qui ex ea laborat. iii. 525; sit. Cæteri, Voxque. Quod quum aucix. 465. Virgineas volucres, Harpyias, toritate MSS. se tueatur, quum von quibus virginei vultus, fædissima ven sæpe et dari proprie de responsis usurtris proluvies, unca manus, et pallida petur, quum vix dubium sit quin Nosemper ora : confer. Virgilius, Æn. iii. strum respexerit Valerius Flaccus, i. 216. Ore ; deest, ab.

209. Vix reddita tandem vox horrenda, pessi, solenne de navigantibus; Æn. i. viris : apparet, temere invectum esse 199. o passi graviora; Horat. I. Od. Schirachium in Burmannum, qui satis vii. 30. pejoraque perpessi mecum. Od. modeste monuerat, vulgatum Voaque A. 4. Tollà tábɛv, ' Claro ; sortitus defendi posse. Numeris laborum, propille erat πανέξοχον αίμα ; Orpheus, ter multitudinem laborum. Apud He80 : adde virtutem et famam. Rapi siodum, Theog. 993. Jason peragit das et limosi communia epitheta et στoνόεντας άεθλους, τους πολλούς, ornantia; Phasis enim ab Orpheo, ÉTÉTelle uéyas Baoileús. Quanquam 761. apnű péwv, placide fluens, et, numeri etiam possunt esse partes illius 655. kallipoos, pulchre fluens, voca horrendi laboris, tauri ignem vomenPhasidos ; fluvii Colchidis in

tes, seges armatorum, draco vellus Euxinum mare se exonerantis.

custodiens : sic numeri veritatis, officii,

Multa per

tur.

Concipit interea validos Æetias ignes ;
Et luctata diu, postquam ratione furorem 10
Vincere non poterat: "Frustra, Medea, repugnas;
Nescio quis Deus obstat," ait, “mirumque, nisi

hoc est,
Aut aliquid certe simile huic, quod amare vocatur.
Nam cur jussa patris nimium mihi dura videntur ?
Sunt quoque dura nimis: cur quem modo deni-

15 Ne pereat, timeo ? quæ tanti causa timoris ? Excute virgineo conceptas pectore flammas, Si potes, infelix: si possem, sanior essem. Sed trahit invitam nova vis; aliudque Cupido, Mens aliud suadet: video meliora, proboque; 20

que vidi,

legionis, partes, quæ illas res constitu quæ duo per omnem hunc locum comunt. Atque hanc rationem prætule mode miscentur. Ad extremum furor, rim priori. Lenzius vero malit cum ut fit, vincit. Mirumque, etc. Rudis aliis Minyis, quia labores illi non nu adhuc virginis simplicitas notatur. mero memorabiles fuerint. Magnorum 15. Modo denique, nunc primum, laborum ; Orpheus, 935. ólkupog ut iii. 650; mox versu 86. tum denivos

que. Mira in omni h. I. est orationis 9. Concipit interea, etc.] Juno, Ja suavitas. soni favens, Venerem impulerat, ut 17. Excute.] Ciofanus metaphoram Medeæ hunc amorem injiceret : Hy a silice, e quo ignes eliciuntur, ductam gin. fab. 22 ; sic et Orpheus, 864 sqq., putans, confundebat, ut Burmannus ubi tamen et dira Erinnys sagittam in jam monuit, excudere et eacutere. Exejus viscera mittit. Horat. Epod. iii. cuti passim dicuntur affectus, qui de9: Argonautas præter omnes candidum ponuntur. Medea mirata est ducem. In sequen 19. Nova; mihi adhuc incognita, tibus præclare notatur tumultus animi et antehac nunquam experta. internus, conflictus furoris et rationis. 20. Video meliora, proboque, etc.] Omnino Noster felix est in ejusmodi Hæc sententia semper placuit, quia lucta ad naturæ veritatem describenda. et verissime et brevissime naturæ huConfer viïi. fab. 1; IX. fab. viii. et manæ vitiositatem notat. Ciofanus vii; X. fab. vii. Æetias, Medea, monet, expressam eam esse ex EuriÆetæ et Idyiæ filia. Apollon. iii. 242. pide (Hippol. 380.) Tà xphor' ÉTIOValidus et de igne proprie sic dicto et τάμεθα, και γιγνώσκομεν· Ουκ εκποde amore ponitur. Furor, insanus voõuev . Ibi Valkenar. similes senamor (h. 1. cum dilectu, quia opponi tentias collegit. Etiam Horat. I. Ep. tur rationi,) tanto difficilius vinci po viii. 11: Que nocuere, sequar; fugiam, terat, quia eum humanitas adjuvabat : quæ profore credam.

Deteriora sequor: quid in hospite, regia virgo, Ureris ? et thalamos alieni concipis orbis ? [an ille Hæc quoque terra potest, quod ames, dare: vivat, Occidat, in Dis est; vivat tamen; idque precari, Vel sine amore licet; quid enim commisit Iason? Quam, nisi crudelem, non tangat Iasonis ætas, 26 Et genus, et virtus? quam non, ut cætera desint, Forma movere potest? certé mea pectora movit. At, nisi opem tulero, taurorum afflabitur ore; Concurretque suæ segeti, tellure creatis

30 Hostibus : aut avido dabitur fera præda draconi. Hoc

ego si patiar, tum me de tigride natam, Tum ferrum et scopulos gestare in corde fatebor. Cur non et specto pereuntem ?,oculosque videndo Conscelero? cur non tauros exhortor in illum, 35

22. Uri in aliquo, ut in aliquo ar

delissimo et durissimo pectore, xál. dere, æstuare, capi. Concipis, scilicet, Keokápdios, essem. Euripides, Med. animo, cupis et speras. Amat Noster 1279. Got' äp'ñola métpos oidapos; hæc vocabula, in Dis, in potestate Æschyl. Prom. 242. oidnpóppwv kår Deorum, pendet a Diis ; Heroid. xx. mérpaç tipyaouévos; Noster iii. Trist. 44. Exitus in Dis est. Demosth. Cor. xi. 3: Natus es e scoprilis, nutritus p. 292. 'Εν γάρ τω θεώ το τούτου lacte ferino, Et dicam silices corpus haτέλος ήν, ουκ εν εμοί.

bere tuum. 27. Ut cætera desint, etc.] Sic in 35. Oculos conscelerat, qui facinus libro v. 527: ut desint cætera, quan aliquod libenter spectat. Sic scelerare tum est Esse Jovis fratrem. Fortem, manus apud Virgilium, Æn. iii. 42. et formosum ac nobilem Jasonem vocat conscelerare aures apud Livium, xl. 8. Hyginus, fabula 25. De Forma vide Exhortor. Sic hortari canes, x. 536. Schol. Pindari, ad Pyth. Od. v. 6: Terrigenas, e terra natos. Insopitum, őri &út PETNS Gv ó 'láowv, dñlov pervigilem : Euripides, Med. 481. έκ τού και την Ηραν αυτω επιμανή åünvov. Draconem, qui multis volu

Heroid. xii. 11. ei tribuuntur minibus servabat aureum vellus. Di flavi capilli, decor et gratia lingua. meliora, abominandi et avertendi forEt multa de illa forma apud Veteres. mula. Brisson. Form. i. p. 94. Ad

· 30. Concurrere ponitur de conflictu ditur hoc loco velint, quod plerumque prælii. Præda, qui objiciuntur vel reticetur. Prodamne ; nempe responvivi, vel mortui feris devorandi. Ita sum erat Æetæ, eum regnaturum, jam Homerus, Il. A. 4. aŭrojs 8". quamdiu vellus aureum teneat. Quiελώρια τεύχε κύνεσσιν. Ferrum et dam Perdamne, quod sane melius opscopulos in corde ; confer ix. 612. Cru ponitur rý servabitur.

ναι.

Terrigenasque feros, insopitumque draconem ?
Dî meliora velint : quanquam non ista precanda,
Sed facienda mihi : prodamne ego regna parentis ?
Atque ope nescio quis servabitur advena nostra,
Ut per me sospes, sine mo, det liutea ventis, 40
Virque sit alterius?

pænæ

Medea relinquar? Si facere hoc, aliamve potest præponere nobis, Occidat ingratus : sed non is vultus in illo, Non ea nobilitas animo est, ea gratia formæ, Ut timeam fraudem, meritique oblivia nostri. 45 Et dabit ante fidem; cogamque in fædera testes Esse Deos : quid tuta times? accingere; et omnem Pelle moram : tibi se semper debebit Iason: Te face solenni junget sibi; perque Pelasgas Servatrix urbes matrum celebrabere turba. [osque, Ergo ego germanam, fratremque, patremque, DeEt natale solum, ventis ablata, relinquam? 52 Nempe pater sævus, nempe est mea barbara tellus; Frater adhuc infans; stant mecum vota sororis. Maximus intra me Deus est: non magna relinquam;

43. Non is, tam infidelis, vultus, non ea, tam degener, nobilitas, non ea, tam fallax, gratia forma. Non id denunciat vultus, nobilitas, forma. Monet Burmannus elegantem esse illum usum pronominis is. Liv. i. 34: Eam alitem, ea regione cæli, et ejus Dei nuncium ; Plin. V. Ep. vi. 13: Ea varietate ea descriptione oculi reficiuntur. Quinque, mobilitas. Et mobilis Æsonides est Heroid. vi. 109; sed vulgata servanda propter vultus et gratia. Pro formæ Heinsius malit morum, quia præcessit vultus. Sed vultus et forma differunt.

46. Et dabit ante fidem ; et, antequam illi opem feram, jurejurando

promittet me sibi uxorem futuram. Fædus, omne id, de quo inter plures convenit.

48. Debebit.] Se debet alteri, qui fatetur, se omnem salutem suam ei debere : confer ver. 164. Matres, nempe Argonautarum ob filios servatos. Ver. 159.

53. Nempe pater sævus.] Elegans est hic usus vocis nempe, qui removet quod objectum est. Barbara, nempe e sermone Græcorum. Soror, Chalciope.' Ejus et Phryxi filii, ab Argonautis in Dia insula reperti, Jasonem ad Colchos ducunt matrique commendant; quæ eundem Medeæ sorori tradit. Hyginus, fabula 21.

Magna sequar : titulum servatæ pubis Achivæ, 56
Notitiamque loci melioris, et oppida, quorum
Hic quoque fama viget, cultusque, artesque vi-

rorum :

Quemque ego cum rcbus, quas totus possidet orbis,
Æsonidem mutâsse velim : quo conjuge felix, 60
Et Dís cara ferar, et vertice sidera tangam.
Quid, quod nescio qui mediis concurrere in undis
Dicuntur montes, ratibusque inimica Charybdis,

56. Sequar, vel persequar, vel consequar. Titulus, gloria, ut iv. 644. Cultus, vitæ ratio exculta. Artes quum et inventæ et excultæ apud Græcos sint, commode hic fit earam mentio. Male igitur hoc vocabulum, et sequens, licitatum est. Hoc autem nos morari non debet, quod illo tempore artes nondum effloruerant inter Græcos; millies enim Noster temporum discrimen neglexit. Conferii. 795.

60. Mutare, permutare. Mutare Jasonem cum rebus exquisitius, quam, mutare res cum Jasone. Amat illam conversionem etiam Horatius, v. c. II, Od. xii. 13: Num tu Mygdonias opes permutare velis crine Licymniæ. Vid. Bentleius, ad II. Od. xvi. 19. Conjuge felix ; at ab eventu aivoyajos et αινολεχής, conjugii infelix pas sim ab Orpheo dicitur. Vertice sidera tangam. Passim occurrunt apud poetas Dii, qui ita se attollunt, ut vestigia ponant in terra, capite autem cælum tangant: sic apud Callimachum, h. Cerer. 49. et Virgilium, Æn. iv. 176. Hinc Auxit formula poetis familiaris (Horat. I. Od. i. 36; Noster, i. Fast. 210.) Vertice cælum ferire, aut tangere, qua primum immensa et augusta quædam altitudo, deinde insignis quædam et plus quam humana felicitas exprimebatur. Ausonius, Id. viii. 52 : tum terque quater quebeatustum tangam vertice cælum.

62. Quid, quod nescio, etc.] Esse quidem pericula nonnulla subeunda intelligit, sed animum erigit eo, quod Jasonem suum habeat comitem. Mediis, etc. Intellige Cyaneæ, insulæ, seu petræ, contra Pontum Euxinum, quæ quum propter angustum transitum ex illusione optica concurrere viderentur navigantibus, συμπληγάδες, συνδρομάδες, συνορμάδες, et concurrentia saru dicebantur: vide Schol. Euripidis, ad Med. 2; Torrnefort, Voyage du Levant ; tom. ii. p. 149 sqq.

63. Charybdis.] Nihil in freto Siculo nobilius Charybdi et Scylla, Charybdim, ratibus, quas appropinquantes absorbet, hodie minus quam olim inimicam, efficit vehementior undarum fluxus sibi invicem contrarius, ut observavit etiam nuper Brydon. in Reise nach Sicilien, tom. I. Epist. iii. Veteres autem putârunt, in mari esse vorticem, fluctus nunc sorbentem (sorbere et resorbere αναρροιβδείν, ponitur de vortice,) nunc reddentem. Scylla (hodie Sciglio) promontorium petrosum in litore Calabriæ, ad quod maximo cum sonitu alliduntur undæ freti. Cinctum est scopulis e mari prominentibus, in quibus speluncæ, quibus augetur strepitus ille undarum. Hos ergo Veteres (Homer. Od. M. 73 sqq. Virg. Æn. iii. 424.) cum canibus, scilieet marinis, sævis et latrantibus (quod verbum etiam de strepitu undarum,

« AnteriorContinua »