Imatges de pàgina
PDF
EPUB
[merged small][ocr errors][ocr errors]

Nec comes hic Phrygias unquam venisset ad arces
Hortator scelerum! non te, Pæantia proles, 45
Expositum Lemnos nostro cum crimine haberet;
Qui nunc, ut memorant, silvestribus abditus antris,
Saxa moves gemitu, Laërtiadæque precaris
Quæ meruit: quæ, si Dî sunt, non vana preceris.
Et nunc ille eadem nobis juratus in arma,

50
Heu! pars una ducum, quo successore sagittæ
Herculis utuntur, fractus morboque fameque,
Velaturque, aliturque avibus; volucresque petendo
Debita Trojanis exercet spicula fatis :
Ille tamen vivit, quia non comitavit Ulixen.

55 Mallet et infelix Palamedes esse relictus!

[ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]

Debita spicula ;

vide supra

et Ulysses legati ad eum veniunt, ut, quum sine ejus sagittis Ilium expugnari non posse in fatis esset (unde mox debita, destinata, Trojanis fatis, Trojano excidio, spicula,) ipsum arcesserent. Ex Attio, qui post Sophoclem, cujus Philoct. extat, et Euripidem hoc argumentum tractaverat, passim versiculos laudat Cicero, et Philoctetä exemplo utitur in disputationibus de perferendis doloribus; Fin. ii. 29; v. 11; Tusc. ii. 7.

48. Gemitu, cum gemitu ; Cicero, Tusc. d. l. Aspice Philoctetam! Cui concedendum est gementi. Ipsum enim Herculem viderat in Eta magnitudine dolorum ejulantem.” Precaris, imprecaris. Si Di sunt, quum Di sint: si nunc, ut sæpe, afhrmantis est, non autem dubitantis.

50. Eadem nobis, Græca syntaxis, Tavrà vuiv, eadem in quæ nos; Cic. Famil. ix. 6. quod non idem illis censuissemus. Una redundanter additum. Fractus morbo fameque ; Quint. Calaber, 367 sqq.

Velatur, Philocteta res, stans volatiles, Pro veste pennis membra textis contegens;" confer Q.

Calabrum, 358. et Cic. Fin. v. ll.
Alitur, Sophocl. ver. 288 s. Exercet
spicula, ut apud Attium:“ Ingemisci-
mus, Quod hæc pennigero, non armi-
gero in corpore, Exerceantur tela."

ad ver. 45.
56. Mallet et Palamedes, etc.) Jam
Philoctetæ exemplum luctu plenissi-
mum, et ad invidiam Ulyssi facien.
dam aptissimum ; tamen magis etiam
lugendum Palamedem prædicat Ulys-
sis culpa. De tristi Palamedis sorte
vide Hyginum, fab. 105. Exposita
jam erat in Carmine Cyprio; et at-
tingitur etiam a Virgilio, Æn. ii. 82
$99. quanquam alia ibi odii causa
commemoratur: sed nec hujus rei
mentionem fecit Homerus : adeo
multa rebus Trojanis addiderunt pos-
teriores poetæ! Male conricti, magno
suo dolore, in damnum suum convicti.
Ita, ut dixi, usurpari docet Drakenb.
ad Silium, xiii. 50; ita Seneca, Suas.
V: Errat circa damna sua, et que
male expertus est, vota deponit. Ut
sequentia intelligantur, notanda sunt
hæc: Ulysses captivo Phrygi episto-
lam Priami nomine ad Palamedem
seriptam dedit, in qua ille huic mag:

[ocr errors][ocr errors]

:

[merged small][merged small][ocr errors]

Viveret, aut certe letum sine crimine haberet:
Quem male convicti nimium memor iste furoris
Prodere rem Danaam finxit; fictumque probavit
Crimen ; et ostendit, quod jam præfoderat, aurum,
Ergo aut exilio vires subduxit Achivis,

61
Aut nece: sic pugnat, sic est metuendus Ulixes.
Qui licet eloquio fidum quoque Nestora vincat,

,
Haud tamen efficiet, desertum ut Nestora crimen
Esse rear nullum; qui, quum imploraret Ulixen
Vulnere tardus equi, fessusque senilibus annis,
Proditus a socio est: non hæc mihi crimina fingi,
Scit bene Tydides; qui nomine sæpe vocatum
Corripuit; trepidoque fugam exprobravit amico.
Aspiciunt oculis Superi mortalia justis.

70

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

nam vim auri pollicebatur, si ex com-
posito castra Græca proderet. Simul
militem misit, qui Phrygem non longe
a castris interficeret. Epistola reperta,
quum Palamedes ad Agamemnonem
perductus rem negaret, Græci, auctore
Ulysse, in tentorio quæsiverunt, inve-
neruntque aurum, quod Ulysses noctu
clam ibi obruerat.

63. Qui licet eloquio, etc.) Transi-
tus justo argutior : fidum vocat, quia
tanto majus crimen, fidum socium de-
serere. Lenzius conjungit eloquio fi-
dum, id est, fretum eloquentia, ut xi.
125. de Nesso, ope fidis equina. Sed
primum dubito, an fidus dicatur pro,
tidens ; deinde Nestor nihil molieba-
tur eloquentia sua fretus. Denique
major inest vis, si eloquio cum vincat
conjungamus. De Ulyssis facundia
vide Homer. Il. r. 222. Pro fidum
quoque, Basileensis fidum sibi, quod
efficacius. Desertum ut Nestora ; sep-
tem libri non habent ut; vide Bur.
mannum ad Quintilian. decl. xi. 7.
Quum Græci fulmine Jovis conster-
nati fugerent, Nestor relictus est tar-

ditate equi, Paridis hasta in summo
vertice vulnerati. Hectore igitur ir-
ruente, Diomedes in senis auxilium
imploravit Ulyssem, sed frustra ; et
ni Diomedes ipse auxilio occurrisset,
haud dubie interiisset Nestor ; Ulys.
ses fugam jam paraverat; ll. 0. 80.
Prodirus gravius quam desertus. Tre-
pido, præ metu celeriter fugienti. Er-
probravit ; alludit ad verba quæ Ho-
merus, ver. 94. Diomedi attribuit :
Πή φεύγεις, μετά νώτα βαλών, κακός
ως, ομίλω.

70. Aspiciunt Superi, etc.] Gravis
hæc sententia eo pertinet, quod aux-
ilio mox ipse egebat, qui non tulerat.
Mortalia absolute et substantive poni-
tur, res humanæ ; vide Bentleium ad
Horat. Art. Poet. 68. Eget auxilio :
egebat autem Ulysses, quum Troja-
norum cohortes in eum, Soci hasta
vulneratum, irruerent; tum

terita
clamabat, όσον κεφαλή χάδε φωτός
II. 1. 461. Atque hæc ignominiose
admodum hic narrantur, Ulyssemque
faciunt ignavam mulierem. Legem
sibi dixerat, conditionem ipse præ-

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

B

Dane

En eget auxilio, qui non tulit: utque reliquit,
Sic linquendus erat; legem sibi dixerat ipse.
Conclamat socios: adsum, videoque trementem
Pallentemque metu, ac trepidantem morte futura.
Opposui molem clypei; texique jacentem;

75
Servavique animam, minimum est hoc laudis, iner-
Si perstas certare, locum redeamus in illum: (tem.
Redde hostem, vulnusque tuum, solitumque ti-

morem;
Post clypeumque late: et mecum contende sub
At postquam eripui, cui standi vulnera vires (illo.
Non dederant, nullo tardatus vulnere fugit. 81
Hector adest, secumque Deos in prælia ducit;
Quaque ruit, non tu tantum terreris, Ulixe;
Sed fortes etiam : tantum trahit ille timoris !
Hunc ego sanguineæ successu cædis ovantem 85
Cominus ingenti resupinum pondere fudi.

[ocr errors]

rorem.

scripserat,qua tractandus esset. Adsum cum Menelao. Molem clypei; Hom. ver. 485. gépwv város hotɛ trúpyov. Idem beneficium ingrato exprobrat apud Quint. Cal. 201 sqq. sed non tam graphice et contumeliose, ut hic jacentem. Apud Homerum etiam vul. neratus fortiter pugnat, et postea Menelaus eum manu ducit e prælio.

82. Secum Deos in praliu ducit.) Apollo missus a Jove anteibat Hectoren, nube tectus ægideque armatus, terrebatque Græcos, ut fugerent; vide Homer. Il. 0. 220 sqq. 307. 326. Verum non tum pondere, id est, saxo, fundebat, ad terram dabat, Hectorem, sed hoc jam antea factum erat; II. E. 416 sqq. Itaque Ovidius aut diversa miscuit, aut alios auctores secutus est, et quidem eosdem, quos Dictys Cretensis, qui lib. ji. ubi de pugna ad naves Græcorum loquitur, cedentibus, inquit, acrior insistens

Ajar, Hectorem, qui adversum eum
promptius steterat, ictum immani saxo,
ac mox consternatum ejicit.” Trahit
terrorem exquisitius, quam, facit ter-

Cominus ex uno MS, Oxon.
recepit Heinsius pro eminus, quod re-
liqui tuentur omnes. Causam reddit
hanc : “plus enim laudis Ajaci, quod
cominus cum Hectore erat congressus,
quam si eminus congressus fuisset."
Verum hoc non sufficit. Lenzius con-
tra putat, eminus magis testari
Ajacis robur. Apud Homerum qui-
dem lapide fundit Hectorem, post-
quam is se jam receperat ad suos,
adeoque eminus; sed apud Dictyo
cominus. Codices Regii habent emi-
nus, quod prætulerim tum propter Ho-
meri testimonium, tum propter ratio-
pem a Lenzio allatam. Resupinum ;
GATIOL apud Homerum plerunque ca-
dunt vulnerati.

[ocr errors]

Tum jam

auds

tumą

[ocr errors]

anten

reliça Hunc ego poscentem, cum quo concurreret, unus
at ie Sustinui : sortemque meam vovistis, Achivi;
Temes Et vestræ valuere preces: si quæritis hujus
Orte te

Fortunam pugnæ; non sum superatus ab illo. 90 tem: Ecce ferunt Troes ferrumque, ignemque,Jovemque

In Danaas classes : ubi nunc facundus Ulixes? lum. Nempe ego mille meo protexi pectore puppes,

Spem vestri reditus : date tot pro navibus arma.
Quod si vera licet mihi dicere, quæritur istis, 95
Quam mihi, major honos: conjunctaque gloria

nostra est;
igit
.

Atque Ajax armis, non Ajaci arma petuntur. [na, dott Conferat his Ithacus Rhesum, imbellemque Dololixe:

87. Poscentem, provocantem ad cer dixisset, non ipse de se. Simile illud tamen singulare; Il. H. 67 sqq. Hoc

apud Valerii Max. VII. v. 6: “Non igitur diu ante factum. Concurrere Catoni prætura, sed præturæ Cato

de certamine singulari. Sustinere de negatus est.” Quæritur, comparatur. .

eo, qui parem se præbet adversario 98. Rhesus, rex Thracum, equos viribus. Obtulerunt se ad hoc certa habebat maximos et pulcherrimos; men novem heroes, e quibus unum

II. K. 435: eum cum sociis interfecit sorte eligendum esse auctor fuit Nes Diomedes. Inter cædem operam detor, Tum Græci voverunt sorlem

dit Ulysses, ut ejus equis potiretur, Ajacis (quod Burmann. dubitat an

ver. 489 sqq. Dolon, Trojanus, facie satis Latinum sit,) vota, preces fece

turpis, sed pedibus velox, explorator runt, ut sors Ajacis exiret, quanquam

venit in castra Græcorum. Cognitum et duos alios voto suo comprehende

persecuti sunt Diomedes et Ulysses. runt. Voverunt enim his verbis : ZEū

Quum captus esset, pallidus et treπάτερ, η Αίαντα λαχείν, ή Τυδέος

mens auro æreque vitam redimere vo. υιον, Η αυτόν βασιλήα πολυχρύσοιο

luit; hinc imbellis Dolon : sed Dio. Murhuns ver. 179. Valent preces et

medes eum interfecit ense; Il. K.314 vota (ver. 128.) quum fit, quod vove

sqq. Fortem inducit Dolonem Virramus, precati eramus. Non sum su

gilius, Æn. xii. 346 sqq. De Heleno, peratus; immo quum hastis nihil pro Priami filio, ab Ulysse rapto confer fecissent, et res ad saxa venisset, tum

Sophoclem, Philoct. 601 sqq. qui taquoque ingenti saxo stravit Hec men nec Diomedis mentionem facit, torem; ver. 270.

Fortuna, exitus nec dicit hoc factum esse, quum Palpugnæ.

ladium raperetur. Nempe cum non 93. Nempe ego, etc.] Il. 0. 745 sqq.

indicat, idem eodem tempore factum, Est autem nempe vox ejus, qui ipse

sed duo diversa conjungit, et Helenum

captum, et Pallada raptam. Pallus, 95. Quæritur istis, etc.) Præclara

Palladium, e cælo delapsum et antiforet sententia, si alius id de Ajace

qua religione cultum a Trojanis, quod

adresati

[ocr errors]

Lease

[ocr errors]
[ocr errors]

sibi respondet.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Priamidenque Helenum rapta cum Pallade cap-
Luce nihil gestum, nihil est Diomede remoto. (tum.
Si semel ista datis meritis tam vilibus arma, 101
Dividite; et pars sit major Diomedis in illis.
Quo tamen hæc Ithaco, qui clam, qui semper iner-
Rem gerit; et furtis incautum decipit hostem? [mis
Ipse nitor galeæ, claro radiantis ab auro,

105
Insidias prodet, manifestabitque latentem.
Sed neque Dulichius sub Achillis casside vertex
Pondera tanta feret: nec non onerosa gravisque

[ocr errors][merged small][ocr errors]

nempe, inquit,

ab Ulysse et Diomede, noctu clancu esse verbum.

Pro latentem Oxonilum urbem Trojanam ingressis, abla ensis et duo alii MSS. paventem, quod tum esse, antiqua fuit narratio, quam valde adblanditur, et satis poeticum secuti sunt etiam Euripides, Rhes. videtur Schirachio: “ 501; Virgilius, Æn. ii. 164; Quintus qui pavet, ejus galea quasi tremit, et Cal. x. 346. Ob Pallada raptam radiat aurum magis, quum trepidat.” Ulysses apud Antisth. p. 53. et 55. Hoc vero est argutari! Si hoc voluissacrilegius vocatur : ιεροσυλήσας το set Ovidius, notatione dignus esset, άγαλμα της θεού νύκτωρ. .

qui irato et convicianti Ajaci talem in102. In illis, illorum, ut ver, 311. genii lusum tribuisset. Neqne hic de in illo, illius.

pavore Ulyssis sermo est, sed de insi103. Quo tamen, etc.] Inutilia, quin

diis. Aliter apud Antisth. p. 53: adeo perniciosa hæc arma Ulyssi. δειλός ουδείς αν επισήμους όπλους Hoc maximam in Ulyssis ignominiam χρήσαιτο, ειδώς, ότι την δειλίαν αυtractat, Furtis, insidiis et dolis. Nitor του έκφαίνει τα όπλα. . galeæ ; Achillis enim galea, dornp us 107. Sed neque, etc.) Hanc mem. áréautev, Il. T. 381; Quint. Cala brorum debilitatem Ajax ei objicit ber, v. 102. Ovidius hic cumulavit etiam apud Quint. Calabrum, 224, verba, quandoquidem nitor, clarus et Dulichium, insula prope Ithacam, quæ radiare eodem redeunt. Quod tamen tamen secundum Homerum, alii regi quum sæpius fecerit Ovidius, neque serviebat. Pelias esse potest; de basta h. l. vitiose, non erat, cur Burmannus Peliade vide ad xii. 73. Achillis clyemendaret, ferro radiantis et auro, peus, Vulcani opus, imprimis nobilita. cum explicatione : ferreæ enim erant tus est Homeri, II. £. 468-607, de. et auro inductæ, ferrum vero in splen scriptione, (quacum cf. Quint. Calab. dorem erat datum. Sed si auro in v. 5—101.) et recentiorum disputaductæ, non poterat nitor ferri (lumen tionibus. Cælatus imagine vasti munferri dixit Valer. Flac. iii. 100.) cerni. di, in quo cælum cum sideribus, terra Tanaq. Faber corrigit cono radiantis non modo cum fluviis, mari et urbibus, ab aureo. Munifestare, facere, ut la sed etiam cum omnibus iis, quæ ca. tens in oculos incurrat; vide Burman dunt in vitam humanam, figuris eminum qui monet, usurpatum esse apud nentibus expressa erant. De verbo Ovid. ad imitationem Græci &ndowy, cælare vide ad ii. 6. Natæ ad furta, nec aptius huic rei exprimendæ super vide ad xy. 116 et 120.

[ocr errors][ocr errors]
« AnteriorContinua »