Die Anerkennung als Verpflichtungsgrund: civilistische Abhandlung

Portada
G. H. Wigand, 1867 - 383 pàgines
 

Què opinen els usuaris - Escriviu una ressenya

No hem trobat cap ressenya als llocs habituals.

Altres edicions - Mostra-ho tot

Frases i termes més freqüents

Passatges populars

Pàgina 88 - Sin autem is, qui indebitum queritur, vel pupillus vel minor sit, vel mulier, vel forte vir quidem perfectae aetatis, sed miles vel agricultor et forensium rerum expers vel alias simplicitate gaudens et desidiae deditus, tune eum, qui accepit pecunias, ostendere bene eas accepisse et débitas ei fuisse solutas ЗеЬоф: §. 2. ibid. Sin aulem pro parte queritur, quod pars pecunia...
Pàgina 31 - Falsam causam legato non obesse verius est, quia ratio legandi legato non cohaeret ; sed plerumque doli exceptio locum habebit, si probetur alias legaturus non fuisse.
Pàgina 150 - Olim scriptura fiebat obligatio, quae nominibus fieri dicebatur, quae nomina hodie non sunt in usu. Plane si quis debere se scripserit, quod numeratum ei non est, de pecunia minime numerata post multum temporis exceptionem opponere non potest: hoc enim saepissime constitutum est. Sic fit, ut et hodie, dum queri non potest, scriptura obligetur: et ex ea nascitur condictio, cessante scilicet verborum obligatione. Multum...
Pàgina 316 - D. soc. 17, 2: pro socio arbiter prospicere debet cautionibus in futuro damno vel lucro pendente ex ea societate; quod Sabinus in omnibus bonae fidei iudiciis existimavit sive generalia sunt, veluti pro socio, negotiorum gestorum, tutelae, sive specialia veluti mandati, commodati, depositi.
Pàgina 99 - Item si argentarius pretium rei, quae in auctionem uenerit, persequatur, obicitur ei exceptio, ut ita demum emptor damnetur, si ei res quam emerit tradita est: et est iusta exceptio, sed si in auctione praedictum est, ne ante emptori res traderetur, quam si pretium soluerit.
Pàgina 142 - quod fere novissima parte pactorum ita solet inseri, rogavit Titius, spopondit Maevius, haec verba non tantum pactionis loco accipiuntur, sed etiam stipulationis : ideoque ex stipulatu nascitur actio, nisi contrarium specialiter adprobetur, quod non animo stipulantium hoc factum est, sed tantum paciscentium
Pàgina 34 - Damus aut ob causam aut ob rem; ob causam praeteritam, veluti quum ideo do, quod aliquid a te consecutus sum, vel quia aliquid a te factum est, ut, etiamsi falsa causa sit, repetitio eius pecuniae non sit; ob rem vero datur, ut aliquid sequatur, quo non sequente repetitio competit.
Pàgina 145 - Praeterea litterarum obligatio fieri uidetur chirographis et syngraphis, id est si quis deberé se aut daturum se scribat ; ita scilicet si eo nomine stipulatio non fiat. Quod genus obligationis proprium peregrinorum est.
Pàgina 81 - Interdum persona locum facit repetitioni, ut puta si pupillus sine tutoris auctoritate vel furiosus vel is cui bonis interdictum est solverit: nam in his personis generaliter repetitioni locum esse non ambigitur.
Pàgina 154 - ... est, compelli debitum esse ostendere^ quod in cautionem deduxit, nisi ipse specialiter qui cautionem exposuit causas explanavit, pro quibus eandem conscripsit: tune enim stare eum oportet suae confessioni, nisi evidentissimis probationibus in scriptis habitis ostendere paratus sit sese haec indebite promisisse. ^n bei GoberfteUe aber f)oitu e...

Informació bibliogràfica