Opera, Volum 3

Portada
impensis Talboys et Wheeler, 1826
 

Què opinen els usuaris - Escriviu una ressenya

No hem trobat cap ressenya als llocs habituals.

Pàgines seleccionades

Altres edicions - Mostra-ho tot

Passatges populars

Pàgina 239 - Apolline crines impubesque genas et eburnea colla decusque oris et in niveo mixtum candore ruborem, cunctaque miratur quibus est mirabilis ipse; se cupit imprudens et, qui probat, ipse probatur, dumque petit, petitur, pariterque accendit et ardet.
Pàgina 62 - Ignea convexi vis et sine pondere caeli emicuit, summaque locum sibi fecit in arce. proximus est aer illi levitate locoque; densior his tellus, elementaque grandia traxit et pressa est gravitate sua; circumfluus umor 30 ultima possedit, solidumque coercuit orbem.
Pàgina 72 - Jovis arbore glandes. ver erat aeternum, placidique tepentibus auris mulcebant zephyri natos sine semine flores. mox etiam fruges tellus inarata ferebat, nee renovatus ager gravidis canebat aristis : no flumina jam lactis, jam flumina nectaris ibant, flavaque de viridi stillabant ilice mella.
Pàgina 242 - liceat, quod tangere non est, adspicere et misero praebere alimenta furori!' dumque dolet, summa vestem deduxit ab ora 480 nudaque marmoreis percussit pectora palmis. pectora traxerunt roseum percussa ruborem, non aliter quam poma solent, quae candida parte, parte rubent, aut ut variis solet uva racemis ducere purpureum nondum matura colorem.
Pàgina 74 - Jamque nocens ferrum, ferroque nocentius aurum prodierat ; prodit Bellum, quod pugnat utroque, sanguineaque manu crepitantia concutit arma. vivitur ex rapto : non hospes ab hospite tutus...
Pàgina 147 - Phaethon miratur, opusque perspicit, ecce vigil rutilo patefecit ab ortu purpureas Aurora fores et plena rosarum atria ; diffugiunt stellae, quarum agmina cogit Lucifer, et caeli statione novissimus exit.
Pàgina 305 - ... num sacer ille mea traiectus cuspide serpens' Cadmus ait 'fuerat, tum, cum Sidone profectus vipereos sparsi per humum, nova semina, dentes? quem si cura deum tam certa vindicat ira, ipse, precor, serpens in longam porrigar alvum.
Pàgina 101 - ... et terrena fuit, versa est in corporis usum; quod solidum est flectique nequit, mutatur in ossa; quae modo...
Pàgina 233 - Deque viro factus, mirabile, femina, septem Egerat autumnos. octavo rursus eosdem Vidit, et : Est vestrae si tanta potentia plagae, Dixit, ut auctoris sortem in contraria mutet, 330 Nunc quoque vos feriam.
Pàgina xxiii - Fer, pater, inquit, opem; si flumina numen habetis. Qua nimium placui, Tellus, aut hisce, vel islam , Quae facit, ut laedar, mutando perde figuram. » Vix prece finita , torpor gravis adligat artus : Mollia cinguntur tenui praecordia libro : In frondem crines , in ramos brachia crescunt : Pes , modo tam velox, pigris radicibus haeret : Ora cacumen obit : remanet nitor unus in illa.

Informació bibliogràfica