Imatges de pÓgina
PDF
EPUB
[merged small][merged small][ocr errors]

In vestras venit fi tamen ille manus.
Eft opus exiguum, vaftisque paratibus impar,

Quale tamen cumque eft, vt tueare, rogo.
Firma valent per se , nullumque Machaona quaerunt:

Ad medicam dubius confugit aeger opem.
Non opus est magnis placido lectore poëtis :

Quamlibet inuitum difficilemque tenent. Nos, quibus ingenium longi minuere labores,

Aut etiam nullum forfitan ante fuit, Viribus infirmi, vestro candore valemus.

Quem mihi si demas, omnia rapta putem. Cunctaque cum mea fint propenfo nixa fauore,

Praecipuum veniae ius habet ille liber. Spectatum vates alii scripsere triumphum.

Eft aliquid memori visa notare manu. Nos ea vix auidam vulgo captata per aurem

Scripsimus: atque oculi fama fuere mei.
Scilicet adfectus fimiles, aut impetus ideni,

Rebus ab auditis conspicuisque venit ?
Nec nitor argenti , quem vos vidiftis, et auri,

Quod mihi defuerint, purpuraque illa, queror.
Sed loca, sed gentes formatae mille figuris

Nutrissent carmen, proeliaque ipsa , meum. Et Regum vultus, certiffima pignora mentis,

luuissent aliqua forfitan illud opus. Plausibus ex ipfis populi, laetoque fauore,

Ingenium quoduis incaluisse poteft. Tanique ego fumfissem tali clangore vigorem,

Quam rudis audita miles ad arma tuba. Pectora fint nobis niuibus glacieque licebit,

Atque hoc, quem patior, frigidiora loco:
Illa Ducis facies, in curru ftantis eburno,

Excuteret frigus sensibus omne meis.
His ego defectus, dubiisque auctoribus vsus,

Ad veftri vepio iure favoris opem.
Nec nihi nota ducum, nec sunt mihi nota locorum

Nomina: materiam vix habuere manus.

[ocr errors]

25

30

3's

[ocr errors]

40

[ocr errors][merged small][merged small]
[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

Pars quota de tantis rebus, quam Fama referré,

Aut aliquis nobis fcribere poffet , erat ?
Quo magis, o lector, debes ignoscere, fi quid

Erratum est illic, praeteritumue mihi.
Adde', quod adfiduam domini meditata querelam,

Ad laetum carmen vix mea versa lyra eft.
Vix bona poft tanto quaerenti verba subibant :

Et gaudere aliquid , res mihi visa noua est.
Vtque reformidant insuetum lumina Solem,

Sic ad laetitiam mens mea segnis erat.
Eft quoque cunctarum nouitas carissima rerum:

Gratiaque officio, quod mota tardat, abeft.
Cetera certation de magno scripta triumpho

Iam pridem populi fufpicor ore legi.
Illa bibit fitiens, lector mea pocula plenus :

Illa recens pota est, noftra tepescit aqua.
Non ego ceffaui, nec fecit inertia serum :

Vltima me vasti sustinet ora freti.
Dum venit huc rumor, properataque carmina fiunt,

Factaque eunt ad vos, annus abisse potest.
Nec minimum refert, intacta rosaria primus,

An sera carpas paene reli&ta manu.
Quid mirum, lectis exhausto floribus horto,

Si Duce non facta est digna corona suo ?
Deprecor, haec vatum contra sua carmina ne quis

Diéta putet; pro fe Musa locuta mea eft. Sunt mihi vobiscum communia facra, poëtae ;

In veftro miseris fi licet efle choro. Magnaque pars animae mecum vixistis, amici :

Hac ego non absens vos quoque parte colo. Sint igitur vestro mea commendanda fauori

Carmina, non poffum pro quibus ipfe loqui.
Scripta placent a morte fere : quia laedere viuos

Liuor, et iniusto carpere dente folet.
Si genus est mortis male viuere ; terra moratur:

Et desunt fatis fola sepulcra meis.
Denique opus noftrae culpetur vt vndique curae,

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

80

[ocr errors]

85

90

Officium nemo qui reprehendat erit.
Vt desint vires , tamen eft laudanda voluntas:

Hac ego contentos auguror effe Deos.
Haec facit, vt veniat pauper quoque gratus ad aras;

Et placeat caefo non minus agna boue.
Res quoque tanta fuit, quantae fubfiftere fummo

Aeneïdos vati grande fuisset onus.
Ferre etiam molles elegi tam vasta triumphi

Pondera disparibus non potuere rotis.
Quo pede nunc vtar, dubia eft fententia nobis.

Alter enim de te, Rhene, triumphus adeft.
Irrita verorum non funt praesagia vatum.

Danda Ioui laurus, dum prior illa viret.
Nec mea verba legis , qui fum fubmotus ad Iftrum,

Non bene pacatis flumina pota Getis :
Ista Dei vox est : Deus est in pectore nostro

Haec duce praedico vaticinorque Deo.
Quid cessas currum pompamque parare triumphis,

Liuia ? iam nullas dant tibi bella moras.
Perfida damnatas Germania proiicit hastas.

Iam pondus dices omen habere meum.
Crede , breuique fides aderit ; geminabit honorem

Filius , et iunctis, vt prius, ibit equis.
Prome , quod iniicias humeris viétoribus, ostrum.

Ipfa poteft folitum noffe corona caput. Scuta , sed et galeae gemmis radientur et auro,

Stentque super vinctos trunca tropaea viros. Oppida turritis cingantur eburnea muris;

Fictaque res vero more putetur agi. Squallidus immiflos fracta sub arundine crines

Rhenus, et infectas sanguine portet aquas.
Barbara iam capti pofcunt insignia Reges,

Textaqne fortuna diuitiora fua.
Et quae praeterea virtus inuicta tuorum

Saepe parata tibi , faepe paranda facit.
Di quorum monitu sumus euentura locuti,

Verba (precor) celeri nostra probate fide.

ICO

IOS

IIO

[blocks in formation]
[blocks in formation]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small]

Qua
uam legis, vnde tibi mittatur epiftola , quaeris?

Hinc, vbi caeruleis iungitur Ister aquis.
Vt regio di&ta eft , succurrere debet et auctor,

Laesus ab ingenio Naso poëta suo.
Qui tibi , quam mallet praesens deferre salutem,

Mittit ab hirsutis, Maxime Cotta, Getis.
Legimus, o juuenis, patrii non degener oris,

Dicta tibi pleno verba diserta foro.
Quae , quamquam lingua mihi sunt properante per horas

Lecta fatis multas, pauca fuisse queror.
Plura fed haec feci relegendo faepe, nec vmquam

Non mihi, quam primo , grata fuere magis.
Cumque nihil toties lecta e dulcedine perdant,

Viribus illa süis, non nouitate, placent.
Felices , quibus haec ipso cognoscere in actu,

Et tam facundo contigit ore frui !
Nam quamquam fapor est adlata dulcis in vnda,

Gratius ex ipso fonte bibuntur aquae.
Et magis adducto pomum decerpere ramo,

Quam de caelata sumere lance iuuat.
At nisi peccaffem , nisi me mea Musa fugaffet,

Quod legi, tua vox exhibuisset opus.
Vtque fui folitus , sedissem forsitan vnus

De centum iudex in tua verba viris. Maior et implesfet praecordia nostra voluptas,

Cum traherer di&tis adnueremque tuis.
Quem quoniam fatum , vobis patriaque relictis,

Inter inhumanos maluit efle Getas:
Quod licet, vt videar tecum magis efle , legenda

Saepe, precor, studii pignora mitte tui:
Exemploque meo, nisi dedignaris id ipsum,

Vtere : quod nobis rectius ipse dares.
Namque ego, qui perii iam pridem, Maxime, vobis,

Ingenio nitor non periisse meo.
Redde vicem ; nec rara tui monumenta laboris

20

25

30

35

[ocr errors]

40

45

Accipiant nostrae, grata futura, manus.
Dic tamen, o iuuenis studiorum plene meorum;

Ecquid ab his ipfis admoneare mei ?
Ecquid , vbi aut recitas factum modo carmen amicis,

Aut, quod faepe soles , exigis vt recitent?
Interdum queritur tua mens, oblita quid absit?

(Nescio quid certe sentit abesse fui) Vtque loqui de me multum praesente sulebas,

Nunc quoque Nasonis nomen in ore tuo eft? Ipse quidem Getico peream violatus ab arcu,

(Et fit periuri quam prope poena vides)
Te nisi niomentis video paene omnibus absens.

Gratia Dîs, menti quolibet ire licet.
Hac vbi perueni, nulli cernendus, in vrbem,

Saepe loquor tecum; faepe loquente fruor.
Tum mihi difficile est, quam sit bene, dicere ; quamque

Candida judiciis illa fe: hora meis.
Tum me (si qua fides) coelesti sede receptum,

Cum fortunatis fufpicor esse deis.
Rursus, vt huc redii, coelum superosque relinquo.

A Styge nec longe Pontica distat humus.
Vnde ego fi fato nitor prohibente reuerti;

Spem sine profe&tu, Maxime', tolle mihi.

[ocr errors][merged small][ocr errors]

EPISTOLA VI. Amicorum cuidam, Naso suo, nomen posuit cui paene, fodali

Mittit ab Euxinis hoc breue carmen aquis. At, fi cauta parum scripfiffet dextra, quis esses,

Forsitan officio parta querela foret. Cur tamen ,

hoc aliis tutum credentibus, vnus, Adpellent ne te carmina nostra, rogas? Quanta fit in media clementia Caesaris ira,

Ex me, fi nescis, certior esse potes.
Huic ego, quam patior , nil poffem demere poenae,

Si iudex meriti cogerer esse mei.
Non vetat ille sui quemyuam meminifle sodalis :

Nec prohibet tibi me scribere, teque mihi.

10

« AnteriorContinua »