Imatges de pàgina
PDF

Adfpice , in has partes quod venerit Aefone natus,
Quam laudem a fera pofteritate ferat.
At labor illius noftro leuiorque minorque:
Si modo non verum nomina magna premunt.
Ille eft in Pontum , Pelia mittente, profe&us,
Qui vix Theffaliae fine timendus erat.
Caefaris ira mihi nocuit, quem Solis ab ortu
Solis ad occafus vtraque terra tremit.
Iun&ior Haemonia eft Ponto, quam Roma, finiftro,
Et breuius , quam nos, ille peregit iter.
llle habuit comites, primos telluris Achiuae:
At noftram cun&i deftituere fugam.
Nos fragili vaftum ligno fulcauimus aequor:
Quae tulit Aefonidem , firma carina fuit.
Nec Tiphys mihi reâor erat: nec Agenore natus,
Quas fequerer, docuit, quas 3ugeremque vias.
Illum tutata eft cum Pallade regia Iuno:
Defendere meum mumina nulla caput.
Illum furtiuae iuuere Cupidinis artes ;
Quas a me vellem non didiciffet Amor.
Ille domum rediit: mos his moriemur in aruis,
Perftiterit laefi fi grauis ira Dei.
Durius eft igitur noftrum, fidiffima coniux,
Illo , quod fubiit Aefone natus, onus.
Te quoque, quam iuuenem difcedens Vrbe reliqui,
Credibile eft noftris infenuiffe malis.
O ego , Di faciant , talem te cernere poffim,
Caraque mutatis ofcula ferre gemis ;
Ampleétique meis corpus non pingue lacertis ;
Et, Gracile hoc fecit, dicere, cura mei:
Et narrare meos flenti flens ipfe labores ;
Sperato numquam colloquioque frui :
Turaque Caefaribus cum coniuge Caefare digna,
Dis veris, memori debita ferre manu !
Memnonis hanc vtinam, lenito Primcipe, mater
Quam primum rofeo prouocet ore diem !

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]

w

[ocr errors]

lle tuos quondam non vltimus inter amicos,
Vt fua verba legas , Maxime, Nafo rogat.
In quibus ingenium defifte requirere noftrum,
Nefcius exfilii me videare mei.
cernis , vt ignauum corrumpamt otia corpns ;
Vt capiant vitium , mi moueantur , aquae.
Et mihi, fi quis erat, ducendi carminis vfus
Deficit ; eftque minor faéìus inerte fitu.

Haec quoque, quae legitis, (fi quid mihi , Maxime, credis,)

Scribimus inuita, vixque coaéta, manu.
Non libet in tales animum contendere curas ;
Nec venit ad duros Mufa vocata Getas.
Vt tamen ipfe vides, lu&tor deducere verfum.
Sed non fit fato mollior ille meo.
Cum relego, fcripfiffe pudet : quia plurima cerno,
Me quoque, qui feci, iudice digna lini.
Nec tamen emendo: labor hic quam fcribere maior,
Mensque pati durum fuftimet aegra nihil.
Scilicet incipiam lima mordacius vti ,
Et fub iudicium fingula verba vocem?
Torquet enim Fortuna parum, nifi Nilus in Hebrum
Confluat ? et frondes Alpibus addat Athos?
Parcendum eft animo miferabile vulnus habenti.
Subducant oneri colla perufta boues.
At, puto, fruétus adeft, iuftiffima cauffa 1aborum :
Et fata cum multo foenore reddit ager.
Tempus ad hoc nobis (repetas licet qmnia) nullum
Profuit (Atque vtinam non nocuiffet!) opus.
Cur igitur fcriham miraris ? miror et ipfe:
Et mecum quaero faepe , quid inde feram.
An populus vere fanos negat effe poëtas ;
Sumque fides huius maxima vocis ego?
Qui , fterili toties cum fim deceptus ab aruo,
Damnofa perfto condere femen humo.
Scilicet eft cupidus ftudiorum quisque fuorum;
R 5

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]

Tempus et adfueta ponere in arte iuuat. Saucius eiurat pugnam gladiator, et idem Immemor antiqui vulneris arma capit. Nil fibi cum pelagi dicit fore naufragus vndis; Mox ducit remos, qua modo nauit, aqua. 4Q Sic ego conftanter ftudium non vtile carpo ; Et repeto, mollem quas coluiffe, Deas. Quid potius faciam ? non fum , qui fegnia ducam Otia. mors nobis tempus habetur iners. Nec iuuat in lucem nimio marcefcere vino : 45 Mec tenet incertas alea blanda manus. Cum dedimus fomno, quas corpus poftulat, horas, Quo ponam vigilans tempora longa modo ? Moris an oblitus patrii contendere difcam Sarmaticos arcus ; et trahar arte loci? 50> Hoc quoque me ftudium prohibent adfumere vires Mensque magis gracili corpore noftra valet. Cum bene quaefieris, quid agam ; magis vtile nil eft Artibus his , quae nil vtilitatis habent. Confequor ex illis cafus obliuia noftri. 5 S Hanc fatis eft meffem fi mea reddit humus. Gloria vos acuat: vos vt recitata probentur Carmina , Piëriis inuigilate choris. Quod venit ex facili, fatis eft componere nobis: Et nimis intenti cauffa laboris abeft. 6o Cur ego follicita poliam mea carmina cura? An verear, ne non adprobet illa Getes ? Forfitan auda&er faciam, fed glorior, Iftrum Ingenio nullum maius habere meo. Hoc (vbi viuendum) fatis eft fi confequor aruo , 65 Inter inhumanos effe poëta Getas. Quo mihi diuerfum fama contendere in orbem ? Quem Fortuna dedit, Roma fit ille locus. Hoc mea contenta eft infelix Mufa theatro. Sic merui ; magni fic voluere Dei. 7o Nec reor hinc illuc noftris iter effe libellis,

Quo Boreas penna deficiente venit.

Diuidimur coelo ; quaeque eft procul vrbe Quirini,
Adfpicit hirfutos cominus Vrfa Getas.
Per tantum terrae , tot aquas vix credere poffim 75
Indicium ftudii tranfiluiffe mei.
Finge legi, quodque eft mirabile , finge placere:
Auétorem certe res iuuet ifta nihil.
Quo tibi, fi calida pofitus laudere Syene ;
Aut vbi Taprobanen Indica cingit aqua ? 8o
Altius ire libet ? fi te diftantia longe
Pleiadum laudent figna, quid inde feras ?
Sed neque peruenio fcriptis mediocribus iftuc ;
Famaque cum domino fugit ab Vrbe fuo.
Vosque, quibus perii, tunc cum mea fama fepulta eft , 8$
Nunc quoque de noftra morte tacere reor.

[ocr errors]

cquid, vt audifti (nam te diuerfa tenebat Terra) meos cafus, cor tibi trifte fuit ? Diffimules, metuasque licet, Graecine, fateri ; Si bene te noui, trifte fuiffe liquet. Non cadit in mores feritas inamabilis iftos ; 6 Nec minus a ftudiis diffidet illa tuis. Artibus ingenuis, quarum tibi maxima cura eft, Pe&tora mollefcunt, afperitasque fugit. Nec quisquam meliore fide compleâitur illas, Qua finit officium, militiaeque labor. Io Certe ego, cum primum potui fentire quid effem. (Nam fuit attonito mens mihi nulla diu) 1Hoc quoque Fortunae fenfi, quod amicus abeffes : Qui mihi praefidium grande futurus eras. Tecum tunc aberant aegrae folatia mentis , I § Magnaque pars animae, confiliique mei. At nunc, quod fupereft, fer opem, precor, eminus vnam Adloquioque iuua peétora noftra tuo. Quae (non mendaci fi quidquam credis amico) Stulta magis dici, quam fcelerata , decet. 2o Nec leue, nec tutum, peccati quae fit origo , Scribere.

Scribere. tra&ari vulnera moftra timent. Qualicumque modo mihi fint ea faéta, rogare Define. non agites, fi qua coïre velis. Quidquid id eft, vt non facinus, fic culpa vocandum. 2 5 Omnis an in magnos culpa Deos , fcelus eft? Spes igitur menti poenae, Graecine, leuandae Non eft ex toto nulla reli&ta meae. Haec Dea, cum fugerent fceleratas numina terras. In Dis inuisa fola remanfit humo. 3G Haec facit, vt viuat vin&tus quoque compede foffor; Liberaque a ferro crura futura putet. Haec facit, vt, videat cum terras vndique nullas, Naufragus in mediis brachia iaétet aquis. Saepe aliquem follers medicorum cura reliquit & 35 Nec fpes huic vena deficiente cadit. Carcere dicuntur claufi fperare falutem : Atque aliquis pendens in cruce vota facit. Haec Dea quam multos laqueo fua colla ligantes Non eft propofita pafla perire nece ! 4® Me quoque conantem gladio finire dolorem Arcuit, inie&ta continuitque manu. Quidque facis? lacrimis opus eft , mon fanguine, dixit: Saepe pcr has fieai Principis ira folet. Quamuis eft igitur meritis indebita noftris, - 4$ Magna tamen fpes eft in bomitate Dei. Qui me difficilis mihi fit, Graecine, precare : Confer et in votum tu quoque verba meum. Inque Tomitana iaceam tumulatus arena, Si te non nobis ifta vouere liquet. $e Nam prius incipiant turres vitare columbae, Antra ferae, pecudes gramina , mergus aquas; Quam male fe praeftet veteri Graecimus amico. Non ita funt fatis omnia verfa meis.

[ocr errors]

itera pro verbis tibi, MefTallime, falutem, Quam legis, a faeuis attulit vsque Getis. Indicat

« AnteriorContinua »