Imatges de pÓgina
PDF
EPUB

30

35

lufferat et Phoepo dici ; quo tempore ludos

Fecit , quos aetas adfpicit vna semel.
His precor exemplis tua nunc, mitiflime Caesar ,

Fiat ab ingenia mollior ira meo.
Illa quidem iusta est, nec me meruisse negabo.

Non adeo noftro fugit ab ore pudor.
Sed , nifi peccaffem , quid tu concedere pofles ?

Materiam veniae fors tibi nostra dedit.
Si, quoties peccant homines, sua fulmina mittat

Iuppiter ; exiguo tempore inermis erit.
Hic vbi detonuit, ftrepituque exterruit orbem ,

Purum discussis aëra reddit aquis.
Iure igitur genitorque Deum rectorque vocatur :

Jure capax mundus nil Ioue maius habet.
Tu quoque, cum Patriae rector dicare, Paterque ;

Vtere more Dei nomen habentis idem.
Idque facis: nec te quisquam moderatius vmquam.

Imperii potuit frena teuere fui.
Tu veniam parti superatae faepè dedisti,

Non concesTurus quam tibi victor erat.
Diuitiis etiam multos et honoribus auctos

Vidi, qui tulerant in caput arma tuum Quaeque dies bellum, belli tibi fuftulit iram:

Parsque fimul templis vtraque dona tulit. Vtque tuus gaudet miles, quod vicerit hostem ;

Sic, victum cur se gaudeat, hostis habet.
Cauffa mea est melior : qui nec contraria dicor

Arma, nec hostiles esse fecutus opes.
Per mare, per terras, per tertia numina iuro,

Per te praesentem conspicuumque Deum ;
Hunc animum fauiffe tibi, Vir maxime meque,

Qua fola potui, mente fuiffe tuum.
Optaui peteres coeleftia fidera tarde ;

Parsque fui turbae parua precantis idem.
Et pia tura dedi pro te : cumque omnibus vnus

Ipfe quoque adiuui publica vota meis.
Quid referam libros illos quoque, crimina vostra ,

[merged small][ocr errors][merged small][merged small]

70

Mille locis plenos nominis esle tui ?
Inspice maius opus, quod adhuc fine fine reliqui ,

In non credendos corpora versa modos ;
Inuenies vestri praeconia nominis illic :

65 Inuenies animi pignora multa mei. Non tua carminibus maior fit gloria, nec quo,

Vt maior fiat, crescere poffit, habet.
Fama Ioui fupereft tamen hunc sua facta referri,

Et se materiam carminis effe , iuuat :
Cumque Gigantëi memorantur proelia belli ;

Credibile eft laetum laudibus esse suis.
Te celebrant alii quanto decet ore , tuasque

Ingenio laudes vberiore canunt.
Sed tamen, vt fuso taurorum sanguine centum

75 Sic capitur minimo turis honore Deus. Ah ferus, et nobis nimium crudeliter hostis,

Delicias legit qui tibi cumque meas! [Carmina ne noftris fic te venerantia libris Iudicio poffint candidiore legi.]

So Elle sed irato quis te mihi poffet amicus ?

Vix tunc ipse mihi non inimicus eram.
Cum coepit quaffata domus subsidere ; partes

In proclinatas omne recumbit onus :
Cun&taque Fortuna rimam faciente dehiscunt.

85 Ipsa suo quondam pondere tecta ruunt. Ergo hominum quaesitum odium mihi carmine : quaque

Debuit, est vultus turba fecuta tuos.
At (memini) vitamque meam moresque probabas
Illo, quem dederas, praetereuntis equo.

90 [Quod fi non prodeft, et honesti gratia nulla

Redditur, at nullum crimen adeptus eram. ]
Nec male commifla eft nobis fortuna reorum,

Lisque decem decies inspicienda viris.
Res quoque priuatas statui fine crimine iudex:

95
Deque mea fafla eft pars quoque victa fide.
Me miserum: potui, si non extrema nocerent ,
Iudicio tutus non femel efle tuo.

100

105

[ocr errors]
[ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small]

Vltima nie perdunt: imoque sub aequore mergit.

Incolumen toties vna procella ratem.
Nec mihi pars nocuit de gurgite parua : fed omnes

Preilere hoc fluctus, Oceanusque caput.
Cur aliquid vidi ? cur noxia lumina feci ?

Cur imprudenti cognita culpa mihi? Inscius Aftaeon vidit fine veste Dianam :

Praeda fuit canibus non minus ille fuis. Scilicet in Superis etiam fortuna luenda est ;

Nec veniam, laeso numine calus habet. Illa namque die, qua me malus abstulit error ,

Parua quidem periit , fed fine labe, domus.
Sic quoque parua tamen, patrio dicatur vt aeuo

Clara, nec vllius nobilitate minor :
Et neque diuitiis, nec paupertate notanda :

Vnde fit in neutrum conspiciendus eques.
Sit quoque noftra domus vel censu parua, vel ortu ;

Ingenio certe non latet illa nieo.
Quo videar quamuis nimium iuueniliter vfus ;

Grande tamen toto nomen ab orbe fero.
Turbaque doctorum Nasonem nouit, et audet

Non fastiditis adnumerare viris.
Corruit haec igitur Mufis accepta, fub vno,

Sed non exiguo, crimine lapsa domus.
Atque ea fic lapsa eft, vt surgere, fi modo laefi

Ematuruerit Caesaris ira, queat.
Cuius in euentu poenae clementia tanta eft,

Vt fuerit nostro lenior illa metu.
Vita data eft, citraque necem tua constitit ira ,

O Princeps parce viribus vse tuis.
Insuper accedunt, te non adimente, paternae

(Tanquam vita parum muneris ellet) opes. Nec mea decreto damnasti facta Senatus :

Nec mea fele&to, judice iufla fuga elt.
Triftibus inuectus verbis (ita Principe dignum)

Vitus es offensas, vt decet, ipfe tuas.
Adde, quod edi&tum , quamuis immane minaxque ,

120

125

[ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small]
[ocr errors]

140

145

150

Attamen in poenae nomine lene fuit. Quippe relegatus, non exsul, dicor in illo:

Parcaque fortunae sunt data verba meae. Nulla quidem fano grauior mentisque potenti

Poena eft, quam tanto displicuisse viro.
Sed solet interdum fieri placabile numen :

Nube solet pulsa candidus ire dies.
Vidi ego pampineis oneratam vitibus vlmum ,

Quae fuerat faeuo fulmine tacta Iouis.
Ipse licet fperare vetes , fperabimus : atque

Hoc vnum fieri , te prohibente, potest.
Spes mihi magna subit, cum te, mitisfime Princeps ;

Spes mihi, refpicio cum mea fata, cadit.
Ac veluti ventis agitantibus aequora non est

Aequalis rabies, continuusque furor ;
Sed modo subsidunt, intermiffique filescunt,

Vimque putes illos depofuiffc suam ;
Sic abeunt, redeuntque mei , variantque timores:

Et spem placandi dantque negantque tui.
Per Superos igitur, qui dent tibi longa , dabantque ,

Tempora , Romanum fi modo nomen amant ;
Per Patriani , quae te tuta et secura Parente est ;

Cuius, vt in populo, pars ego nuper eram; Sic tibi, quem semper factis animoque mereris,

Reddatur gratae debitus Vrbis amor. Liuia fic tecum sociales compleat annos,

Quae, nisi te, nullo coniuge digna fuit. Quae fi non effet, caelebs vita deceret :

Nullaque , cui poffes effe maritus, erat. Sospite fic te sit natus quoque fofpes ; et olim

Imperium regat hoc cum feniore senex: Vtque tui faciunt , fidus iuuenile , nepotes ,

Per tua, perque fui facta parentis eant. Sic adsueta tuis femper Victoria caftris

Nunc quoque fe praeftet , notaque figna petat : Ausoniumque Ducem folitis circumuolet alis :

Ponat et in nitida laurea serta coma. P. Ouid. Naf. Opera Tom. III.

M

155

160

[ocr errors]

165

170

per

[ocr errors]
[ocr errors]

Per quem bella geris, cuius nunc corpore pugnas ;

Auspicium cui das grande, Deosque tuos, Dimidioque tui praesens es, et adfpicis Vrbem :

175
Dimidio procul es, saeuaque bella geris.
Hic tibi fic redeac superato victor ab hofte ,

Inque coronatis fulgeat altus equis :
Parce , precor : fulmenque tuum, fera tela, reconde ,
Heu nimium misero cognita tela mihi !

180 Parce Pater Patriae : nec nominis immemor huius

Olim placandi fpem mihi tolle tui.
Nec precor, vt redeam: quamuis maiora petitis

Credibile est magnos faepe dediffe Deos.
Mitius exfilium fi das, propiusque, roganti ;

185 Pars erit e poena magna leuata mea. Vltima perpetior, medius proiectus in hoftes :

Nec quisquam patria longius exsul abest. Solus ad egreffus miffus feptemplicis Iftri , Parrhafiae gelido virginis axe premor.

190 Iazyges, et Colchi, Metereaque turba , Getaeque,

Danubii mediis vix prohibentur aquis.
Cunique alii caufla tibi sint grauiore fugati ,

Vlterior nulli, quam mihi, terra data est.
Longius hac nihil eft , nisi tantum frigus et hoftis ; 195

Et maris adftriéto quae coït vnda gelu.
Hactenus Euxini pars eft Romana finiftri:

Proxima Bafternae Sauromataeque tenent.
Haec est Aufonio fub iure nouiflima , vixque

Haeret in imperii margine terra cui.
Vnde precor fupplex, vt nos in tuta releges :

Ne fit cum patria pax quoque demta mihi.
Ne timeam gentes, quas non bene fubmouet Ifter:

Neue cuus poffim ciuis ab holte capi.
Fas prohibet Latio quemquam de fanguine natum ,

205
Caesaribus faluis, barbara vincla pari.
Perdiderint cum me duo crimina, carmen et error,

Alterius facti culpa filenda mihi.
Nam non sum tanti, vt renouem tua vulnera , Caesar ;

Quem

!

[ocr errors]
« AnteriorContinua »