Imatges de pÓgina
PDF
EPUB

An fatis, o superi, tutos fore creditis illos,
Cum mihi, qui fulmen, qui vos habeoque regoque,
Struxerit insidias notus feritate Lycaon?
Confremuere omnes: studiisque ardentibus ausum
Talia depofcunt. Sic cum manus impia faevit 200
Sanguine Caesareo Romanum exstinguere nomen;
Attonitum tantae subito terrore ruinae
Humanum genus eft, totusque perhorruit orbis.
Nec tibi grata minus pietas, Auguste , tuorum ,
Quam fuit illa lovi. Qui poftquam voce manų.

que

205
Murmura compressit, tenuere silentia cuncti.
Subftitit ut clamor pressus gravitate regentis,
Iuppiter hoc iterum fermone filentia rumpit:'
Ille quidem poenas (curam hanc dimittite) folvit;
Quod tamen admiffum, quae fit vindicta, do-

cabo.

210
Contigerat nostras infamia temporis aures:
Quam cupiens falfam, fummo delabor Olympo,
Et Deus humana lustro sub imagine terras.
Longa mora eft, quantum noxae fit ubique re-

pertum,
Enumerare: minor fuit ipfa infamia vero, 215
Maeriala transieram, latebris horrenda ferarum,
Et cum Cylleno gelidi pineta Lycaei.
Arcados hinc fedes et inhospita tecta tyranni
Ingredior, tralierent cum fera crepuscula noctem.
Signa dedi venisse Deum; vulgusque precari 220
Coeperat: irridet primo pia vota Lycaon.
Mox, ait, experiar, Deus hic, discrimine aperto,

An

!

An fit mortalis : nec erit dubitabile verum.
Nocte gravem fomno, nec opina perdere morte
Me parat. Haec illi placct experientia veri, 225
Nec contentus eo, milli de gente Molossa
Obfidis unius iugulum mucrone refolvit:
Atque ita seminęces partim ferventibus artus
Mollit aquis, partim subiecto torruit igni.
Quos fimul impofuit menfis; ego vindice flam-

ma

230 In domino dignos everti tecta penates. Tcrritus ipfe fugit, nactusque filentia ruris Exululat, fruftraque loqui conatur: ab ipfo Colligit es rabiem, folitacque cupidine cacdis Utitur in pecudes; et nunc quoque fanguine

gaudet. 235 In villos abeunt vestes, in crura lacerti; Fit lupus, et veteris fervat. vestigia formae; Canities eadem est, violentia vultu; Idem oculi lucent; eadem feritatis imago. Occidit una domus; sed non domus una perire 240 Digna fuit: qua terra patet , fera regnat Erynnis, In facinus iurafle putes : dént ocius omnes Quas meruere pati (lic ftat fententia) poenas. Diluvium et reparatio generis humani

iactu lapidum.

FAB, VII. Dicta lovis pars voce prabant, stimulosque furenti Adiiciunt: alii partcs affenfibus implent. 245

Eft

eadem

Eft tamen humani generis iactura dolori
Omnibus: et quae fit terra mortalibus orbae
Forma futura rogant: quis fit laturus in aras
Thura? ferisne paret populandas tradere gentes?
Talia quaerentes (libi enim sore cetera curac) 250
Rex Superum trepidare vetat, fobolemque priori
Diffimilem populo promittit origine mira.
Iamque erat in totas sparsurus fulmina terras,
Sed timuit, ne forta facer tot ab ignibus aether
Conciperet flammas, longüsque ardefceret axis. 255
Effe quoque in fatis reininiscitur, adfore tempus,
Quo mare, quo tellus, correptaque regia coeli
Ardeat; et mundi molcs operosa laboret.
Tela reponuntur manibus fabricata Cyclopum.
-Poena placet diversa, genus mortale sub undis 260
Perdere, et ex omni nimbos demittere coelo.
Protinus Aeoliis Aquilonem claudit in antris,
Et quaecunque fugant inductas flamina nubes:
Emittitque Notum. Madidis Notus evolat alis,
Terribilem picea tectus caligine vultum: 265
Barba gravis nimbis, canis fluit unda capillis,
Fronde fedent nebulae, rorant pennacque finusque.
Utque manu lata pendentia nubila prefit,
Fit fragor, et denli funduntur ab aethere nimbi.
Nuntia Junonis, varios induta colores, 270
Concipit Iris aquas alimentaque nubibus affert.
Sternuntur legetes, et deplorata colonis
Vota iacent, longique perit labor irritus anni,
Nec coelo contenta juo lovis ira : fed illum
Caeruleus frater juvat auxiliaribus undis. 275

Con.

[ocr errors]

Convocat hic amnes: qui poftquam tecta tyranni
Intravere sui, non est hortamine longo
Nunc, ait, utendum; vires effundite vestras,
Sic opus est. Aperite domos, ac inole remota,
Fluminibus veftris totas iminittite habenas,

280
Iusserat: hi redeunt, ac fontibus ora relaxant,
Er defrenato volvuntur, in aequora cursu.
Ipfe tridente suo terram percuffit: at illa
Intremuit, motuque finus patefecit aquarum.
Exspatiata ruunt per apertos flumina campos; 285
Cumque fațis arbusta simul, pecudesque, virosque,
Tectaque, cumque suis rapiunt penetralia sacris.
Si qua domus mansit, potuitque refiftere tanto
Indeiecta malo; culmen tamen altior huius
Unda tegit, pressaeque labant fub gurgite tur-

290 Iamque mare et tellus nullum discrimen habebant; Omnia pontus erant; deerant quoque littora ponto, Occupat hic collem ; cymba fedet alter adunca, Et ducit remos illic, ubi nuper ararat. Ille super segetes, aut merfa culmina villae 295 Navigat: hic fumma piscem deprendit in ulmo. Figitur in viridi ({i fors tulit) ancora prato: Aut fubiecta terunt curvae vineta carinae, Et modo qua graciles gramen carpsere capellae, Nunc ibi deformes ponunt fua corpora phocae. 300. Mirantur fub aqua lucos, urbesque, domosque Nereides: silvasque tenent delphines, et altis Incursant ramis, agitataque robora pulsant. Nat lupus inter oves; fulyos vehit unda leones;

Unda

res.

[ocr errors]

ruin.

Unda vehit tigres, nec vires fulminis apro, 305
Crura néc ablato profunt velocia cervo.
Quaesitisque diu terris, ubi fidere detur,
In mare lassatis volucris, vaga decidit alis.
Obruerat tumulos immenfa licentia ponti,
Pullabantque novi montana cacumina fluctus. 310
Maxima pars.unda rapitur: quibus unda pepercit,
Illos longa domant inopi ieiunia victu.
Separat Aonios Actaeis Pliocis ab arvis
Terra ferax, dum terra fuit: sed tempore in illo
Pars maris, et latus subitarum campus aqua-

315 Mons ibi verticibus petit arduus astra duobus, Nomine Parnassus, superatque cacumine nubes. Hic ubi Deucalion (nam cetera texerat aequor) Cum conforte tori parte rate vectus adhaesit, Corycidas Nymphas, et numina montis ado.

rant.

320
Fatidicamque Themin, quae nunc oracla tenebat.
Non illo'melior quisquam, nec amantior aequi
Vir fuit, aut illa metuentior ulla' Deorum.
Iuppiter ut liquidis stagnare paludibus orbem,
Et fupereffe videt de tot modo millibus unum, 325
Et superesse videt de tot modo millibus unam;
Innocuos ambos cultores numinis ambos;
Nubila disiecit: nimbisque Aquilone remotis,
Et coelo terras oftendit, et aethera terris.
Nec maris ira månet. Pofitoque tricuspide te.

330 Mulcet aquas rector pelagi: fupraque profundum

[ocr errors]
[ocr errors]

10,

« AnteriorContinua »