Imatges de pàgina
PDF
EPUB

ipsum vix poffet Argus ille totus oculeus , præcauer re. Neq putamus queno effe tam infoelici ingenio, qui non possit vel ftudio,vel industria tantillum erro rem deprehendere, eundêg, si libitâ fuerit, emendas re, siue si quis æquus sit iudex,boni cõsulere, Verum si quis paulo nasutior cauillari velit oía,cantabimus & nos illi vicislim græcanicum illud 8 oportís OTTOS anéldu. Sat magnữ hocerit Schurerio præmiữ, si tibi placuerit labor ille, si tu suffragio suffragaberis cans dido, si te impenfæ non pænitet, si tibi gratia, quam meritus es,ftudiosi referent,Oñia nang tibi debens tur, vitula tu dignus & ille, immo non vitula tantų, sed å fios TOữ a avtos,qui vna cum fratre tuo rem lites rariam multis opibus, indefesso labore,maximis vis giliis,locupletiorē reddidisti. Nouit hoc probe sæcus lum hoc præsens, mirabitur & prædicabit pofteritas futura. Tot enim nấc extant vbio gentium libriære vestro ipressi,quot sunt vel apud Delphos,vel Olym pios Athletarum ftatuæ, nobiliores profecto colum. nis illis,quãto sunt literæ saxis,lapidibus& præstans tiores.Sed præstiterit finem facere laudibus,ne quis piam conuiciari poffit adulari nos voluisse, cum mis nimesit opus ea in re cuipiam assentari, quæ omium tum oculis est exposita, tum ab vniuersis, qui literas norunt,satis superg animaduersa.Me tibi comendo amatissime mi Luca, atæ vt me vicissim ames, quo. niam a me amaris plurimữ, vehementer oro. Vale fælicissime. Ex Aedibus Schurerianis. Pridie Nos nas Iulñ. Anno. M, D. XV.

[ocr errors][merged small][merged small][merged small]

P. OVIDII NASONIS VITAEX EIUS

ipfius libris ab Aldo.M. .Collecta. VIDII Nasonis viram huic operi pręponere pla cuit, quod & ad eruditionem facere, & ftudiolis

gratissimum fore uidebatur. Fuit igitur Ouidius Sulmonenfis,quod ipse sic teftatur in Triftibus.

Sulmo mihi patria eft claris vberrimus yndis,

Millia qui nonies dıstat ab vrbe decem. Erin Faftis, vbi etiam a Solemo Sulmonem denomis natum dicit.

Huius erat Solemus phrygia comes vnus abida,

A quo Sulmonis menia nomen habent.
Sulmonis gelidi patriæ Germanice noftræ

Memiserum scythico s procul illa solo eft.
Eft aút Sulmo in Pelignis,qd ipse sic in secúdo elegiage.
Hæc quo composui Pelignis nacus aquolis,

Ille ego nequitiæ Naso poeta meæ. & in tertio. Mantua Vergilio gaudet, Verona Catullo.

Pelignæ gentis gloria dicar ego. Fuit ex equestri natus familia,ipfo dicente in quarto de Triftibus.

Si quid & a proauis víg eft verus ordinis hæres,

Non fum fortunæ munere fa&us eques.
Ec Faftorum sexco.
San&e pacer patriæ tibi plebs, tibi curia nomen

Hocdedic,hoc dedimus nos tibi nomen eques.
Idem ait & in Ponto.
Sigenus excutias equites ab origine prima

Vføper innumeros inueniemur auos. Patrimonium facis amplum habuifeconftat, quod ab eodem in Ponco sic oftenditur.

Non meus amissos animus defyderat agros,

Rura& Peligno cotispicienda folo.
Nec quæ piniferis positos in collibus hortos

Spectai flaniniæ claudia iun&a viæ. Item domum non longe a Capitolio , ait enim in primo de Triftibus.

Hanc ego suspiciens, & ab hac Capitolia cernens
Quæ noftro fruftra iun&a fuere lari;

Fratrem præterea habuit natu maioré duodecim mens sibus,&,quod mirum eft,eodem,quo ipse,nacú die. vter> Benim quartodecimo Calendas Apriles Minerux quins quaeriis natus eft. Quod siciple in quarto de Triftibus.

Nec ftirps prima fui,genico sum fratre creacus,

Qui cribus ante quater mensibus orcus erat,
Lucifer ambobus natalibus adfuic idem.

.Vna celebrata eft per duo liba dies.
Hæc eft armiferæ de feftis quing Mineruæ,

Que fieri pugna prima cruenta solet.
Natus eft aucem Hircio, & Pansa consulibus , qui bello
Antoniano apud Mutina perempa sunt, vtipfe in triftıb.

Edicus hinc ego sum, nec non, vrtépora noris

Cum cecidit fato consul veerø pari. T Cum auté Romæ vna cum fratre lub clariss. & grams maticis,& oratoribus plurimum profecisset,legib.coger te patre, qui humanitatis ftudia inucilia effe contendebat, cæpic incumbere, & profecit legibus, & honoribus funs &us eft.Sed cum forum difpliceret,quod efsee majus onus eilis viribus reli&ta curia,& lati ciaui leruicute ad mansues tiores mufas reduc, poetas& omneis illius temporis natu maiores assidue coluit, atg a minoribus æque cultus ipse eft. Quæ omnia in quarto de Triftibus ipfe elegantiffime fic fcribit.

Protinus excolimur teneri,curag parentis

Imus ad insignes vrbis ab arte viros,
Frater ad eloquium viridi cendebat abæuo,

Forcia verbosinatus ad arma fori.
At mihi iam puero cæleftia sacra placebant,

Ing fuum furtim mufa crahebat opus.
Sæpe pacer dixit,ftudiú quid inucile cencas

Mæonides nullas ipse reliquit opes.
Motus eram di&tis,totog helicone reli&o,

Scribere conabar vefba soluta modis.
Sponte lua carmen numeros veniebat ad aptos.

Quicquid conabar dicere, versus erat.
Interea cacito pafsu labentibus annis,

Liberior fratri sumpta,mihig toga eft.
Induicurg humeroscumlato purpura clauo,

Erftudium nobis,quod fuit ante,manec.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

lamo decem viræ fracer geminauerat'annos;

Cum perit,&cæpi parte carere mei.
Cepimus & teneræ primos ætacis honores.

Degs viris quondam pars tribus vna fui.
Curia reftabac,claui mensura coa&a eft.

Maius erat noftris viribusillud onus.
Nec patiens corpus,nec mens erat apta labort,

Sollicitæg fugax ambitionis eram.
Et perere aoniæ fuadebant cuta sorores,

Ocia iudicio semper amata meo.
Temporis illius colui,fouig poetas,

Quoco aderant Vaces,rebar adeffe deos.
Sæpe suas volucres legit mihi grandioræuo,

Quæ nocer serpens,quæ iuuat herba Macer.
Sæpeluos solitus recitare Propertius ignes,

luré lodalicö qui mihi iun&us erat.
Ponticus heroo, Battus quod clarus sambis

Dulcia conuictus membra fuere mei.
Detinuic nostras numerosus Horatius aures,

Dum ferit Ausonia carmina culca lyra.
Vergilium vidi tantum,nec auara Tibullo

Tempus amicitiæ faca dedere meæ.
Succeffor fuit hic cibi Galle.Propertius illi,

Quarcus ab his serie temporis ipsefui.
Vroego maiores, licmecoluere minores.

Nocag non tarde fa&a thaleia mea eft.
In secúdo de Triftibus fe & causidicum fuisse scribit, &
in priuatis causis arbitrum, his versibus.

Nec male commiffa eft nobis fortuna reorum

Vía decem decies inspicienda viis.
Res quo& priuatas ftatui linecrimineiudex,

Deg mea falfa eft pars quogiufta fide. Benignus eciam adeo fuis, venullus vnqua opus,quod ipfe composuerat, carpferis. Quod teftatur ipse in quarco de Taftibus fic.

Nec qui detre&tat præsentia liuor iniquus,

Vllum de noftris dente momordic opus. Fuit & moribus ornatiffimus.nam & uinů mulca aqua dilucú bibebat, &a decertado puerorú concubitu abhorre bar, eratg purus ois sceleris, Sic eniipfe primo de Triftib.

[ocr errors]

Paraus in exiles succus mihi permanet arcus,

Membraq suntcxra pallidiora noua.
Non hæcimmodico contraxi vina lyæo.

Scis mihiğ purse pene bibantur aquæ.
Non epulisoneror,quarum si tangar amore,

Eft tamen in Gericis copia nulla locis.
Nec vires adimit Veneris damnola voluptas.
Non solet in moitos illa venire coros.

Icem in fecundo de arte amandi air
Odi concubitus,qui non ucrin resoluunt,

Hoc eft,cur pueri tangor amore minus.
q In fecundo autem

de Ponto sic scribit.
Vita prior vitio caret,& fine labe pera&a eft,

Auxilij misero nil tulit illa mihi. ( Habuit vxores treis, Quarú duas repudiauit. cũ tercia vero coniü&ifsime,& amatissime vixit.Item filia,& alios liberos, sed ex filia, & auus factus est. Quare in quarto de Triftibus air.

Pene mihi puero nec digna,nec vcilis yxor

Eft data,quæ tempus perbreue nupta fuit.
Illi fucceffic quamuisline crimine coniux,

Non tamen in noftro firma futura toro.
Vlcima,quæ mecum feros permansicin annos,

Substinuit coniux exulis esse viri.
Filia me mea bis prima fæcunda iuuenta
Sed non ex vno coniuge fecit auum.

In primo autem libro síc.
Sæpe eadem mandata dedi,meq ipse fefelli.
Respiciens oculis pignora cara meis.

Erin tercio sic.
Vtg fit exiguum pænæ,quod coniuge cara,

Quod careo patria, pignoribusą meis. Cum aút Auguftum Cæfarem imprudenter,& inscius (vtipfe ait)offendiffet.Ad Euxinos ab eo relegatus eft ans nos natus qnquaginta.Quare ait in quarto de Triftibus.

Pofte meos ortus pisæa vin&us oliua

Abftulerar decies præmia vi&or eques,
Cum niaris Euxini positos adleua Tomicas

Quærere me læsi principis ira iubet.

« AnteriorContinua »