Imatges de pàgina
PDF
EPUB

P. OVIDII NASONIS

METAMORPHOSEON

LIBER NONUS.

N. B. Argumentum hujus libri noni Metamorphoseon, relatum invenies in serie CANTERI, tom. iii. pag. 56.

FAB. I. QUÆ gemitus, truncæque Deo Neptunius heros Causa rogat frontis; quum sic Calydonius amnis

1-100. Acheloi fabula ducta est matre Æthra Neptunus et Ægeus e Sophoclis Trach. init. Confer. Diodo una pocte concubuisse credebantur; rus Sic. iv. 34 sqq.; Strabo, lib. x. Meursius, in Thes. 1. Gementem, aut pag. 458; Apollodorus, II. vii. 5; mærentem, tristem, pudibundum inSchol. Homeri ad Il. 0. 194 ; Hygini ducere Acheloum solent poetæ, quod fabula 31. Monumentum cedrinum exemplis docet Brouckhusius, ad Proet inauratum referens Herculis cum pertium, II. xxv. 34. Trunca frons, Acheloo pugnam, spectabatur apud cujus alterum cornu truncatum et Megarenses, in quo Mars Acheloo, revulsum, ver. 86; Boethius, de Herculi Minerva aderat, astantibus Consolatione Philos. iv. Fronte tur. etiam Jove et Dejanira ; Pausanias, patus Achelous ; Silius Ital, iii, 42, Eliac. ii. p. 500. Cernebatur etiam frontem minor truncam amnis Acarin solio Amyclæi. Idem, p. 256. Mole nan; sed hoc loco Calydonius, quia extructa Herculem coercuisse hunc

Achelous inter Ætolos, quorum

urbs Auvium, rapiditate sua multum damni Calydon, et Acarnanes in mare defluit. inferentem accolis, jam olim suspica

Solenne autem Veteribus, fluviis vel bantur; vid. Strabo, d. 1. Ea latius propter mugitum aquarum (Scamanpersequitur Heynius in Antiq. Aufsaet der μεμυκώς ήύτε ταύρος apud Ηozen, tom. i. p. 57. ubi monet, hac merum, Il. Q. 237.) vel propter curfabula vel maxime illustrari imagines vaturas eorum, quæ cornuum figuram et sermonem poetarum antiquissimo referunt, taurina aut capita, aut corrum, eandemque facillime posse ex nua tribuere; Strabo, dicto loco. plicari. Qui non recens a libri supe. Acheloi nostri caput cornutum extat rioris lectione nexum quærit, respiciat in monumentis ; vid. Spanhemius, de ad viü. 548 sqq. et 884 ad finem. usu et præstantia Numismatum, diss. Neptunius heros, Theseus, cujus cum vii. p. 490 : confer. Jani ad Horatium, VOL. IV.

K

Cæpit, inornatos redimitus arundine crines :
Triste petis munus: quis enim sua prælia victus
Commemorare velit ? referam tamen ordine: nec
tam

5
Turpe fuit vinci, quam contendisse decorum est;
Magnaque dat nobis tantus solatia victor.
Nomine si qua suo tandem pervenit ad aures
Dejanira tuas; quondam pulcherrima virgo,
Multorumque fuit spes invidiosa procorum.

10 Cum quibus ut soceri domus est intrata petiti;

Accipe me generum,” dixi, “Parthaone nate."

[ocr errors][ocr errors]

IV. Od. xiv. 25. Inornatos; tertius tacitas solatia mortis ad umbras, A tanto
Mediceus inepte inauratos. Horridi cecidisse viro.
et inculti pingebantur Fluvii. Vide v. 8. Tandem Regius interpretatur,
c. Rheni descriptionem apud Clau aliquando ; Burmann. hoc non con-
dianum Cons. Olyb. 210 sqq. Arundo coquit, sed corruptum voc. putat, quod
insigne Fluviorum, quo coronari sole et Heinsio visum sit, qui margini as-
bant. Virgilius, Æneid. viii. 33: eum cripserit: forte, forsan. Ipse malit

, tenuis glauco velabat amictu Carbasus, fando, ut xv. 497 ; Virgil. Æneid. ii. et crines umbrosa tegebat arundo. Con 81. Mihi tamen hoc parum placet fer etiam locum Vellei. Paterc. ii. 83. propter ingratum sonum, suo fando.

4. Triste petis munus : etc.] Talia Usitatius est, si forte, ut vii. 694. et præfari solent, rem ingratam narrare

sæpe. Dejanira nomine suo pro vuljussi. Prælia dignius quam colluctatio, gari, nomen Dejaniræ. Quum addit certamen. Referre ordine formula so quu, indicat, non satis celebrem fuisse lennis, totam rei seriem narrare, non

mulierem: quod tamen melius forte summatim. v. 335. Nec tam Turpe, omisisset. Mullorumque, etc. Idem etc. Vere e sensu Græcorum : vide in

versus legitur iv. 794 (ubi vide quæ xiii. 19. Mors etiam a viro forti et Cl. Gierig dixerit, et quæ exempla ex a bestia majore illata minus acerba Propertio attulerit.) habebabur; v. 191 ; Ælianus, Variar. 11. Petere, ut aittīv, proprie de Histor. xiv. 4; quein sensum leoni

procis puellam ambientibus ; vid. etiam tribuit Phædrus, i. fab. 21. Cerda ad Virgilium, Æn. vii. 54. Decorum, gloriosum ; Cicero, Brut. i. de Hortensio : cum quo certare erat

12. Accipe me generum.] Missis

more antiquissimo ambagibus, rem ipgloriosius, quam omnino adversarium non habere. Victus tamen Achelous

sam proponit : accipere, ut Aaußávelv, erat, quum Hercules nondum Deus

proprie de adoptione ; vid. Corte ad

Sallustium Jug. 10, (et quæ collega esset, adeoque turpe duxerat ei cedere; noster doctis. J. L. Burnouf ad eun. ver. 16. Tantus victor, quantus Hercules fuit. Vide quæ fuerit interpre

dem locum dixerit, nost. edit. p. 158.)

Hinc etiam bene, accipere generum, ut tatio ver. 191. lib. v: Magna feres

alibi, accipere amicum, in amicitiam,

Dixit et Alcides : alii cessere duobus.
Ille Jovem socerum dare se, famamque laborum,
Et superata suæ referebat jussa novercæ. 15
Contra ego: turpe Deum mortali cedere duxi;
Nondum erat ille Deus; “Regem me cernis aqua-
Cursibus obliquis intra tua regna fluentum. [rum
Nec gener externis hospes tibi missus ab oris,
Sed popularis ero, et rerum pars una tuarum. 20
Tantum ne noceat, quod me nec regia Juno

in mutrimonium: supra, ii. 526, su Seneca, Herc. Fur. 34. 41. Novermere socerum, et Heroid. vi. 80. su cales stimulos vocat Claudianus, R. P. mere nurum. Parthaone natus, Eneus, ii. præf. 29. Superare, exequi. Ea de quo libro superiori. Hujus filiam jussa Hercules ipse ver. 69 sqq. 182 Dejaniram faciunt et alii, paucis dis

sqq. recenset. sentientibus, qui ei Dexamenum pa 16. Turpe Deum, etc.) Attempetrem dant, vel Bacchum. Eam, auc rata est hæc Acheloi oratio cupiditati tore Diod. Hercules duxit, Meleagro proci, puellam ambientis; suas vir. extincto. Meleagri umbra impulsus, tutes commendat, rivalis autem lauquum esset apud inferos, duxisse eam des invidiose minuit. Nondum erat traditur a Schol. Homeri, Il. : se ille Deus; drodéwolv ejus habes incundum Homerum, Il. E. 115. Por fra, 240. Me cernis regem pro simthei filius fuit Eneus. Alcides, Alcei plici, sum rex, quia coram hæc diceDepos, dictus creditur, dum in terris bat. Cursibus obliquis tantum ornatus Versabatur, Hercules autem in cælum causa additum. receptus; Cerda ad Virgil. viii. 203. 19. Nec gener hospes, etc.) Cum Alii, cæteri. Auctore Lactantio, in hospite sive advena matrimonium inire Argumento, pater promiserat, se filiam summum dedecus apud Græcos. Edaturum ei, qui lucta vicisset : hinc tiam in tibi missus aliquid invidiæ cæteri proci, metu perculsi, cesserunt est; et oris contemptim additum, Herculi et Acheloo.

quasi nesciret, unde esset Hercules. 14. Ille Jovem socerum, etc.] Nobi Popularis, Onuórns, qui est ejusdem lem se genere, clarum rebus gestis populi. Rerum tuarum, regni tui, ut jactat, ut Perseus Andromedam am vii. 509: sed Gronovius, Observat, iv. biens, iv. 357. Dat, tanquam munus, p. 706. res hoc loco interpretatur subea, in quorum societatem ventura erat ditos : sic sane, vii. 522. pars: Heconjux futura. Mirari licet, placuisse

roid. iii. 46. patriæ pars ego magna Heiosio et Burmanno, quod in Græ meæ ; infra, xi. 216. pars militiæ. viano MSS. legitur, summamque labo Una; Lovaniensis, pars priva, id est rum; etenim summa laborum vel uni propria, quod Burmannus non credit versos labores significat, vel maximum ab indocto librario profectum ; ita illaborem. Sed Dejanira profecto et

lum dicere, se totum esse in ejus hunc et illos recusâsset. Noverca, regno et ditione. Verum Ovidius non Junonis, qua postulante, Eurystheus amat obsoleta. Herculem ad labores istos adegerat ; 21. Tantum ne noceat, etc.) Satis

25

[ocr errors]

Odit, et omnis abest jussorum pæna laborum.
Nam quod te jactas Alcmena matre creatum;
Juppiter aut falsus pater est, aut crimine verus :
Matris adulterio patrem petis : elige fictum
Esse Jovem malis, an te per dedecus ortum.' ”
Talia dicentem jamdudum lumine torvo
Spectat; et accensæ non fortiter imperat iræ,
Verbaque tot reddit : “ Melior mihi dextera lingua:
Dummodo pugnando superem, tu vince loquendo."
Congrediturque ferox: puduit modo magna locu-
Cedere : rejeci viridem de corpore vestem, (tum

[ocr errors]

acerbe respondet et ad rerum gestarum

est. Bene non fortiter ; fortis enim gloriam et ad generis nobilitatem. De animi est, imperare affectibus. Qui nec-et vide ad ii. 42. Pæna laborum, labores pænæ loco impositi, non spon

id non potest, impotens dicitur. Melior

mihi, etc. Cf. xiii. 9. Est sermo te suscepti. Bene autem pænum me

hominis corporis robore, non item inmorat, et jussos labores, quia sic

genio valentis, nec crimina repellere minuitur gloria actorum. Omnis abest

sustinentis. Et Herculis ætate nihil a me pæna; ad nullos unquam labo

gloriosius corporis robore. Melior, res condemnatus sum.

valentior et exercitatior. 23. Nam quod te, etc.] Dilemmate admodum molesto premit Herculem.

31. Congrediturque, etc.] Non cre

dibile est, eos in ipso Enei conclavi Nam alterum multo minus nocet. Jactas, dicis, fateris.

congressos esse, neque hoc sequentia

Falsus, fictus. credere sinunt; sed quum ibi alter Etiam, i. 754. falsus genitor, sed iii.

alterum provocâsset ad certamen, ele558. elegantius assumptus puter. Cri

gerunt extra domum aream collucta. men passim absolute de adulterio. Ut Hercules sentiat vim omnem oppro

tioni aptam. Feror, iratus. Magna brii, clarioribus verbis repetit, Matris

loqui, gloriari. Vide ad i. 751. Alibi

magnifica dicere, ut Tibul. I. Eleg. v. adulterio, etc. matrem facis adulte

6; II. vi. 11. Gloriantibus tribuunram, ut Jovem patrem habeas. Capoferreus matris—petis per interroga

tur et magna verba, Senec. Ep.82 ; et tionem efferendum censet.

magna lingua, Horat. IV. Od. vi. 1; utrum fictum patrem esse Jovem malis,

Elige, Sophocl. Antig. 108. peyáłns yndoetc. Pro fictum Junianus repetit fal

ons kóp Trol. Contrarium est, verbis

minoribus uti, vi. 151. sum. Ita et nostri Regii. Dedecus, adulterium, ut ii. 473.

32. Rejeci—vestem, etc.) Parat se 27. Jamdudum, continuo. Vix ex

pugnæ. Viridem vestem Fluviis tribue

bant poetæ, quia ripæ viridibus herbis pectare potest finem orationis. Torvo consitæ, Rejeci, scilicet in tergum, (quod bene habent nostri Regii :) Leidensis, torto, ut, ii. 787. obliquum

quo sensu proprie rejicere dicitur. Id

autem facere solebant, qui se ad pugo
lumen, quod Burmannus comparat:
at ibi de invidia, nunc de ira sermo

nam parabant; Suetonius, in Augusto,
26; Phædrus, V. fab. ii. 3; item ad

Brachiaque opposui, tenuique a pectore varas
In statione manus; et pugnæ membra paravi.
Ille cavis hausto spargit me pulvere palmis, 35
Inque vicem fulvæ tactu flavescit arenæ :
Et modo cervicem, modo crura micantia captat,
Aut captare putes, omnique a parte lacessit:
Me mea defendit gravitas, frustraque petebar : 39
Haud secus ac moles, quam magno murmurefluctus

ergo revocavi,

pugilatum; Virgilius, Æn. v. 421 : Vide Gronovium, Observ. iii. 18. qui Hæc fatus, duplicem ex humeris rejecit etiam hoc loco tuetur tactu: quod amictum. Sed hoc loco forte pro de idem Hermolaus ad Plinium, Hist. jeci, nisi ita legi malis. Græci in Nat. xxxviii. 10. agnoscebat. Recte, stituebant luctam ante Acanthum La fuit enim con, tactus, verbum procedæm. qui vixit Olympiad. xv. suc prium de hac pulveris aspersione. Id cincti (sic etiam apud Homerum, Il. ¥. 710.) postea nudi; vid. Dionysius 37. Crura nicantia Safftius vertit Halic. Antiq. Rom. vii. cap. 72; ha glaenzende Schenkel. Sed unde nunc bemus autem hic locum classicum de ille splendor ? Nec membra vel maxi. lucta, antiquissima omnium certami me oleo uncta facile quisquam dixenum, (Plutarch. Sympos. ii. 4.) qua rit micantia. Itaque micantia sunt inprimis excellebat Hercules. Noster celeriter mota ; talis enim motus fuit singulos motus ita descripsit, ut res in artibus palæstricis. Virgilius, Æsubjecta oculis videatur. Varas ; Vi neid. v. 430. in cæstus descriptione : vianus et alii, curvas, quod fuxit vel Ille pedum melior motu, hic membris ex interpretatione, vel ex ignorantia et mole valens, qua et ipse valebat vocis varas, quam interpretor projec Achelous, ver. 39. Et quoniam celetas et recurvas : passim brachia vara ritate pedum effugiebat captationes luctantium ; vid. Heinsius. Statio, adversarii, propterea ingeniose addit, gestus luctantium. De verbi stare hoc aut captare putes. Trementia, quod sensu vid. Brouckhus. ad Proper habent quatuor MSS. glossa esse videtium, III. Eleg. xii. 7.

tur. Tremere enim de crebo et celeri 35. Ille cavis, etc.] De hac pulveris motu dicitur. Etiam Homerus, Od. palæstrica aspersione vid. Salmasius 4. 265. celerrimos motus saltantium ad Tertull. Pall. p. 217; et Mercu νοcat μαρμαρυγας ποδών, coruscarialis, de Arte Gymn. i. 8. In palæ tiones, micationes pedum. Metaphora stra fiebat, postquam oleo corpus

haud dubie a celeri ignis motu peunxerant, ut melius pulvis hæreret, tita. Ambo nostri Regii habent mieoque induceretur cutis ; nam sic eo cantia. Gravitas, moles corporis. Defacilius adversarius capi poterat. Hoc fendit a lapsu. Petere et de ictibus loco pulla unctionis mentio. Flaves gladiatorum et de captationibus luccit, verbum delectum, quia arena tantium dicitur. Aava. Etiam Martialis, VII. Epi 40. Haud secus ac moles ; hoc vogram. Ixvi. 5. flavescere haphe. Nempe cabulum, moles, quo Virgil, usus, pehaphe, Græcis, apó, tactus pulveris. - perit haud dubie similitudinem seq.

« AnteriorContinua »