Imatges de pàgina
PDF
EPUB

Chaoniosque sinus, ubi nati rege Molosso
Irrita subjectis fugere incendia pennis.

Proxima Phæacum felicibus obsita pomis
Rura petunt: Epiros ab his, regnataque vati 720
Buthrotos Phrygio, simulataque Troja tenentur.
Inde futurorum certi, quæ cuncta fideli
Priamides Helenus monitu prædixerat, intrant
Sicaniam : tribus hæc excurrit in æquora linguis;
E quibus imbriferos obversa Pachynos ad Austros:
Mollibus expositum Zephyris Lilybæon : at Arcton
Æquoris expertem spectat, Boreanque Peloros.

conspiciunt Dodonam, quod fieri non Trojæ. Virgilius, ver. 349:

“ Propotuit; Dodona enim in septemtrio cedo, et parvam Trojam simulataque nali Epiri parte sita fuit. Secundum magnis Pergama, et arentem Xanthi Dionys. Halic. i. 51. Æneas, relicta cognomine rivum Agnosco;" et ver. classe apud Buthrotum, cum lectissi 302. falsus Simois eodem sensu. Apud mis viris, duorum dierum itinere per Dionys. d. l. Æneas cum sociis Dodoterram confecto, Dodonam pervenit, nam profectus, in Helenum incidil; Jovis oraculum consulturus. Ea olim sed Virgilius, unde Noster pendet, a Chaonibus habitata postea Molossis

ad Buthrotum illum occursum transparuit; Eustathius ad Homerum, Od. tulit. Z. p. 544. Ibi nobile quercetum,

722. Inde futurorum certi: quum cujus quercus voce humana locuta orientalis Italiæ pars jam prope in esse atque oracula edidisse traduntur, conspectu esset Trojanorum, ab Heunde προσήγοροι et μαντικαι δρύες leno monentur, ad occidentales oras se dictæ sunt. Molossorum rer Muni a fatis duci; itaque antea Siciliam chus tres habuit filios et vnam filiam, adeuodam esse. Simul ab eo docenqui, quum latrones ignem injecissent tur, quæ loca transeunda aut præteredomibus, a Jove in aves mulati sunt; unda, quid petendum quidque vitanAnton. Liberalis, cap. 14.

dum, et in quo loco considendum sit; 719. Felicibus obsita pomis.] Respi- Virgil. ver. 374–462. cit ad Alcinoi hortos, qui per totum

724. Lingua frequenter de promonannum abundabant omnis generis torio; vide Heinsium : sic et fluviis fructibus: Homer. Od. H. 112 sq. labia, montibus supercilia, mari bra. Buthrotos, aut Buthrotum, ad portum chia tribuuntur; vide Gataker. Miscel. Pelodem. Hic regnabat vates Phry

pag. 364. Verba in hac re sollennia gius, Helenus, Priami filins, (cf. ver. excurrere et procurrere, unde

promon320.) qui Pyrrbi et conjuge et regno toria ipsa procursus vocantur. De si. potitus, pristinæ patriæ nomina ad ciliæ promontoriis confer v.350. Arcnovas sedes transtulerat, more eorum,

ton æquoris espertem ; conf. ver. 293. qui colonias deducebant in alias oras: Peloros dictus est a Peloro, classis hinc simulata Troja, assimilata priori Hannibalis gubernatore, ibi sepulto.

VOL. IV.

Z z

Hac subeunt Teucri; remisque æstuque secundo,
Sub noctem potitur Zanclæa classis arena. 729
Scylla latus dextrum, lævum irrequieta Charybdis
Infestant: vorat hæc raptas, revomitque carinas:
Illa feris atram canibus succingitur alvum,
Virginis ora gerens: et, si non omnia vates
Ficta reliquerunt, aliquo quoque tempore virgo.
Hanc multi petiere proci; quibus illa repulsis 735
Ad pelagi Nymphas, pelagi gratissima Nymphis,
Ibat, et elusos juvenum narrabat amores.
Quam, dum pectendos præbet Galatea capillos,
Talibus alloquitur, repetens suspiria, dictis :
Te tamen, o virgo, genus haud immite virorum
Expetit: utque facis, potes his impune negare.

729. Potitur arena, ut xi. 55. et Aliquo quoque parum placet auribus. apud Virgilium, Æn. i. 172. Zancle, Virginis hujus mutationem habet lib. postea Messana, dicta a forma falcata, xiv. init. Mater ejus mox, ver. 749. quam habet promontorium portum memoratur. illius urbis includens.

740. Te tamen, ut ix. 326. Hand 730. Scylla---Charybdis ; duæ fue immite, quia mox, ver. 759. Polyplierunt Scyllæ a poetis decantatæ : qua mus immitis vocatur. Negare apud rum altera, Nisi filia, in avem fuit Nostrum sæpe absolute: negare concommutata ; de hac in libro vii. agi suetudinem, concubitum ; vide Burtur ; altera Phoci filia in monstrum, mann. Cui pater est, quanquam mihi quod in freto Siculo navigantibus in antiquissimus Deus marinus pater est. sidiatur, Charybdis vetula fuit fura Turba sororum, nempe quinquaginta, cissima, quæ quum Herculi boves ut admonitum ad ii. 11: nomina ea. furata esset, ab illo in fretum projecta, rum Hygin. in præfatione habet, in in monstrum marinum fuit conversa, quibus et Galutea. Quum fugam per quod adhuc pristinam retinet rapiendi fluctus, tamquam rem periculosissinaturam : nam illac transeuntes naves

mam, commemorat, non meminit, ad se rapit, devoratque ac revomit. Galateain esse Nympham pelagi: neCharybdis Nostro irrequieta, et Virgi que vero arbitror, Ovidium ita scriplio implacata, quod et h.l. unus Medic. sisse ; namque MSS. omnes (et Regii agnoscit, et Heinsius ex impacata or ambo) habent per luctus, præter unum tum temere putabat. Vorat, etc. Vir Basileens. qui fluctus habet pro diversa gilius, ibid.

“ Imo barathri ter gurgite lectione, unde recepit Heinsius. Per vastos Sorbet in abruptum fluctus, luctus effugere posset accipi, ut Liv. rursusque sub auras Erigit alternos,

i. 5. per lusum atque lasciviam currere. et sidera verberat unda.” Copiosius Heinsius malebat loquenti. Hujus vaScyllam describit; vide ad xiv. 60. rietatis exempla jam plura vidimus.

At mihi, cui pater est Nereus, quam cærula Doris Enixa est, quæ sum turba quoque tuta sororum, Non nisi per fluctus licuit Cyclopis amorem Effugere: et lacrimæ vocem impediere loquentis. Quas ubi marmoreo detersit pollice virgo; 746 Et solata Deam est; Refer, o carissima,” dixit, “ Neve tui causam tege, sum tibi fida, doloris.” Nereïs his contra resecuta Cratæide natam : [tus,

Acis erat, Fauno, Nymphaque Symæthide creMagna quidem patrisque sui, matrisque voluptas ; Nostra tamen major: nam me sibi junxerat uni Pulcher; et, octonis iterum natalibus actis, Signârat dubia teneras lanugine malas. 754 Hunc ego ; me Cyclops nullo cum fine petebat: Nec, si quæsieris, odium Cyclopis, amorne Acidis in nobis fuerit præsentior, edam:

746. Marmoren, candido. Virgil. Georg. iv. 523. marmorea cervir Orphei, ubi vid. Cerda. Resequi, respondere, ut vi. 36; viii. 862. Crattis mater Scyllæ etiam apud Homer. Od. M. 73; Hesych. in Kparaliç et Plin. Hist. Nat. iii, 5. Multa de Scyllæ parentibus disputat Munkerus ad Hyginum, fab. 199. Stesichoro fuerat Lamiæ filia; Schol. Apollon. iv. 828. Eo respicit Virg. Cir. ver. 66.

750. Symæthis in orientali Siciliæ parte fluvius; vide Cluv. Ital. antiq. i. 10. De Fauno vide ad i. 193.

752. Me sibi junrerat; Burmannus, qui præferebat e tribus libris, se mihi, non attendebat ad antecedentia, Nostra tamen mujor : nunc additur causa; namque et pulchritudo et juventus ejus faciebant, ut, sprelis aliis procis,

Dubia lanugo, ut ix. 398 ; dubiam lanuginis umbram dixit Claudian. xxxi. 42. Signárat lanugine pro, lanugo signârat, tegebat malas.

755. Hunc ego ; me Cyclops, etc.) Polyphemus ex Homero, Od. I. 182 sqq. et Virgilio, Æn. iii. 610 sqq. adumbratus, quorum ille Ulyssem, hic Æneam ad illud monstrum deducit. Atque etiam infra xiv. inde a ver. 167. plura de eo cognoscemus. Hic vero amores ejus narrantur, et quomodo Acin interfecerit. De amore ejus nihil Homerus habet, sed Siculi poetæ eum certatim cecinerunt, Alexis, Nicochares, Posidippus, Philoxenus, et, cujus carmen restat, Theoc. Id. xi. Præsentior, major, ardentior, ut præsens gloria, præsens benevolentia, præsentes fructus, etc. fuit ; Heinsius comparat e Statio, Theb. x. Par utrimque dolor. Verum ibi sermo est de uno affectu, qui utrimque, utraque ex parte, par fuerit : nunc autem uterque affectus in Galatea par fuisse notatur; itaque restituendum putavi utrumque.

Par utrumque

eo uno tenerer.

[merged small][merged small][ocr errors]

Par utrumque fuit. Proh! quanta potentia regni
Est, Venus alma, tui! nempe ille immitis, et ipsis
Horrendus silvis, et visus ab hospite nullo 760
Impune, et magni cum Dis contemptor Olympi,
Quid sit amor sentit: nostrique cupidine captus
Uritur; oblitus pecorum, antrorumque suorum.
Jamque tibi formæ, jamque est tibi cura placendi;
Jam rigidos pectis rastris, Polypheme, capillos ;
Jam libet hirsutam tibi falce recidere barbam, 766
Et spectare feros in aqua, et componere vultus.
Cædis amor, feritasque, sitisque immensa cruoris
Cessant; et tutæ veniuntque abeuntque carinæ.
Telemus interea Siculam delatus ad Ætnen, 770

[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

758. Proh! quanta, etc.] Exemplo

declarat eum animi habitum, quum, insigni epiphonema hoc verissimum consuetudine priore relicta, aliquid illustratur. Nempe nunc est cum ad

facimus antea non soliti. Aqua pro miratione rationem reddentis. Impune

speculo utebantur veteres. Componere sæpe est, sine damno aut periculo, h. 1.

vultus, eos fingere ad hilaritatem ; cujus visceribus non vesceretur ; conf. confer iv. 318. Virgilius, vers. 619. et 658. Magni

770. Telemus interea, etc.] Hæc ex cum Dis cont. Olympi; Cantabr. et

Homero, ver. 508. commode buc transunus Heinsii magnis, quod non temere

lata. Ibi Polyphemus jam privatus repudiandum judicat Burmannus, quia

oculo reminiscitur hujus vaticinii. magni proprie dicantur Dii, quibus Siculum-Ætnen.

Multi Siculum, Olympum habitare datum sit. Poly

quod non temere rejiciendum judicat phemus Ulyssi apud Homer. ver. 273:

Burmannus, quum montium nomina Νήπιος είς-ος με θεούς κέλεαι η δει.

sæpe masculino genere ponantur. δίμεν, ή αλέασθαι. Ου γαρ Κύκλω

Quod ad Siculam pro Siculum vide ad πες Διός αιγιόχου αλέγουσιν, Ουδέ

v. 442. et infra ver. 868. Ad Ætnen θεών μακάρων, επειή πολύ φέρτεροι Cyclopas collocant etiam Euripides, sijév. Conf. Euripides, Cycl. 319 sqq.

Virgilius et Tibullus, IV.1. 56 ; unde et infra, ver. 857. 763. Oblitus pecorum, etc.] Amor

II. ex Ponto, ii. 115. Ætnæus Poly. nascens duplici fere se modo prodit :

phemus; ad Drepanum et Erycem alii neglecto priore studio, et cura pla

Quem nulla fefellerat ales, augur, vates cendi; cf. x. 529 sqq. Cyclopes

longe certissimus. Homerus: Týde non domos habebant, sed antra, Eu

μος Ευρυμίδης, ος μαντοσύνη έκέκασripides, ver. 118. pecoribusque haben

To• inde sua habet Hyginus, fab. 125. dis operam dabant, Homer. ver. 210

Altera, alia, jam rapuit, quia puellæ syq. Rastris, falce. Hæc instrumenta

ocellos eorum, a quibus amantur, Ovidius fero giganti convenire putat.

rapere dicuntur; II. Amor. xix. 19. Pro jam libet duo habent placet : libet

Tu quoque, que nostros rapuisti ocelo
los.

[ocr errors][merged small]

unum

Telemus Eurymides, quem nulla fefellerat ales, Terribilem Polyphemon adit; “ Lumenque, quod

772 Fronte geris media, rapiet tibi,” dixit, “ Ulixes.” Risit, et, “ O vatum stolidissime, falleris," inquit: Altera jam rapuit." Sic frustra vera monentem Spernit; et aut gradiens ingenti litora passu 776 Degravat; aut fessus sub opaca revertitur antra. Prominet in pontum cuneatus acumine longo Collis : utrumque latus circumfluit æquoris unda; Huc ferus ascendit Cyclops, mediusque resedit: Lanigeræ pecudes, nullo ducente, secutæ. 781 Cui postquam pinus, baculi quæ præbuit usum, Ante pedes posita est, antennis apta ferendis ; Sumptaque arundinibus compacta est fistula cenSenserunt toti pastoria sibila montes; [tum; Senserunt undæ : latitans ego rupe, meique 786 Acidis in gremio residens, procul auribus hausi Talia dicta meis, auditaque mente notavi:

776. Gradiens ingenti passu Homeric. paxpà Bebaolóv; apud Vir. gilium, ver. 656. Polyphemus vasta se mole movens : illam vastam molem exprimit verbis degravat litora. Sub cum accusat. pro in.

778. Prominet in pontum,etc.) Sumptum hoc ex Theocrito, ver. 14 sqq; sed Noster, more suo, diligentius sive ex rei veritate, sive ex ingenio, illam rupem descripsit. Cuneatus acumine, cujus acumen cunei formam habebat. Medius, in medio, ut x. 144. Nullo ducente; Theocrit, avrai årñvdov.

782. Pinum habet e Virgilio, ver. 659: Trunca manum pinus regit et vestigia firmat ; nam Homerus, ver. 319. ei dat uéya póralov é aivov.

Sed sqq. antennis apta ferendis ex Homero, ver. 322. "Oooov O LOTùy νηος έεικοσάροιο. Fistulam ipse Ovidius accommodavit ejus moli; vide ad i. 710. Ad citharam carmina, quibus amori mederetur, canebat apud Philoxenum : vide Schol. Aristophanis ad Plut. 290. Fistulæ sibila tribuuntur ; vid. Heins, nisi putas, sonum inconditum nunc hac voce indicari. Apud Homer. 315. greges ducit holly poilys, magno sibilo, haud dubie vocis. Pastoria Heinsius explicat, rudia : malim dictum pro, pastoris, id est, ejus ; vide ad ver. 533. Senserunt, audiverunt. Rupe, scil. sub. Mente aut pectore, notamus dicta maxime memorabilia, quæ memoria tenere cupimus

« AnteriorContinua »