Imatges de pàgina
PDF
EPUB

Et duo Thestiadæ, prolesque Aphareïa Lynceus, Et velox Idas, et jam non femina Cæneus, 305 Leucippusque ferox, jaculoque insignis Acastus, Hippotoosque, Dryasque, etcretus Amyntore Phe

nix, Actoridæque pares, et missus ab Elide Phyleus : Nec Telamon aberat, magnive creator Achillis; Cumque Pheretiade, et Hyanteo Iolao, 310 Impiger Eurytion, et cursu invictus Echion, [roxque Naryciusque Lelex, Panopeusque, Hyleusque, feHippasus, et primis etiamnum Nestor in armis : Et quos Hippocoon antiquis misit Amyclis; Penelopesque socer, cum Parrhasio Ancæo; 315 Ampycidesque sagax, et adhuc a conjuge tutus Eclides; nemorisque decus Tegeæa Lycei.

cebant, sed a Neptuno impetraverat, ut et vir esset, et nullo ictu vulnerari posset. Hyg. fab. 14.

308. Actoride, Eurytus et Cteatus, Actoris filii, Phthii. Pheretiades, Admetus, Pheretis filius, Pheris oriun. dus. Iolaus, notus Herculis socius, Hyanteus, Bæotius.

312. Naryx, urbs Locrorum, qui a Lelege Leleges olim appellati. Plivius, iv. 7. Primis in armis ; vide ad xii. 183. Hippocoon miserat filios suos, Eræsimum, Alconem et Dexippum. Amycle, urbs antiqua Laconiæ.

315. Penelopes socer, Laertes, Ulyssis pater. Ancæus, Lycurgi filius. Parrhasius, Arcas. Ampycides, Mopsus, Ampyci filius, augur et vates. xii. 455. Sagar; confer v. 146. Eclides, Amphiaraus, Eclei filius, vaticinandi et ipse peritissimus, quem Eriphyla uxor prodidit Adrasto, bellum Thebanis moventi. Hyginus, fab. 128 ; confer Euripidem, Phæn. 175 sqq.

317. Tegæa, oppidum Arcadiæ, Tegeæa dicta, sed infra, versu 426. No.

VOL. IV.

nacrina, et Heroid. iv. 99. Manalia. Hic intellige Atalanta. Juvenes, ne nudum nominum catalogum apponeret, notavit quidem et ipsos, sed breviter. Atalantam vero, ut nobilem in mythis, et feminam, et felicem jactu, et spolia deportantem merito copiosius descripsit. Duas autem hujus nominis virgines antiquitas habuit, Arcadicam hanc, Bæoticam alteram, quæ fere confunduntur a scriptoribus antiquis, ut jam monuit Apollodorus, III. ix. 2. Arcadica fuit Jasi, Jasionis aut Jasonis filia : Bæotica Schænei. Fata hujus Atalantæ, Jasi filiæ, formam, antrum, studium venandi, etc. copiose describit Ælianus, Var. Hist. xiii. 1. In Marmore quodam apud Sponium, in Miscel. p. 312. comparet inter reliquos hujus apri venatores, et quidem eo habitu, quo eam describit aprum cum Meleagro venantem Philostrat. Icon. p.

unde eam exprimendam curavit Spanhem. ad Callimachum, hymn. Dian. ver 216. Nemoris decus, quia

E

868 ;

[ocr errors][merged small][ocr errors]

Rasilis huic summam mordebat fibula vestem;
Crinis erat simplex, nodum collectus in unum:
Ex humero pendens resonabat eburnea lævo 320
Telorum custos; arcum quoque læva tenebat.
Talis erat cultus; facies, quam dicere vere
Virgineam in puero, puerilem in virgine possis.
Hanc pariter vidit, pariter Calydonius heros
Optavit, renuente Deo, flammasque latentes 325
Hausit: et, “O felix, si quem dignabitur," inquit,
“ Ista virum!” nec plura sinunt tempusque, pudor-
Dicere: majus opus magni certaminis urget. [que

Silva frequens trabibus, quam nulla ceciderat
Incipit a plano, devexaque prospicit arva: [ætas,
Quo postquam venere viri, pars retia tendunt:

[ocr errors][ocr errors]

et forma erat insignis, et venatrix præstantissima.

318. Rasilia opera, quæ in laminas diducta et levigata sunt, id quod faciebant rusores, de quibus vid. Salmasius, Exercit. Plin. p. 736. Summam vestern Lenzius intelligit altius, more venantium, subtractam, quam fibula tenuerit.

Fibula mordebat vestem, eleganter, collectam continebat. Aculeus enim fibulæ est quasi dens. Fibulis vestis vel in humeris, vel circa pectus constringebatur. Illæ dicebantur περόναι, he, πόρται. Elianus, dicto loco, ei tribuit otolv å. πράγμονα και τοιαύτην, οίαν μή άποδείν της Αρτέμιδος. Crinis simpler, cultus capillorum simplex. Ope fasciæ colligebantur in nodum atque nodari dicebantur.

Auctore Apollodoro, θηρεύουσα εν έρημία καθωπλισuévn durélat. Hinc er humero, etc, Custodes rerum dicuntur vasa, quæ illas continent; xiii. 703. acerra custos turis.

322. Facies media erat inter pueri. lem et virgineam, qualis decebat vir

ginem venatricem; confer ix. 712.
Ælianus ei tribuit insignem pulchri-
tudinem et fulgorem oculorum, qui
perstringeret intuentes, et perturbaret
ignavos homines.

324. Hanc pariter vidit, etc.] Præ-
clare notat herois mores, cui gloria e
monstro interfecto potior esse debe-
bat. Neque plane omittendus erat
hic amor, propter ea, quæ inde a
versu 426. sequuntur. Simul hæc
valent ad commendandam Atalantæ
vel pulchritudinem vel dignitatem.
Opus certuminis fere dictum, ut cer-
tamen pugna, xii. 180.

329. Silva frequens, etc.] Locus, ubi aper commorabatur, et unde primus impetus. Quam nulla ceciderat atas : alibi nemoris indicat sanctitatem, hic densitatem. Post incipit a plano sequi debebat, surgit in monte aut clivo molliter ascendente ; sed exquisite pro eo, deveru prospicit arva : deveza, loca supina, paulatim descendentia ad planum: prospiciunt loca, unde prospectus in inferiora.

Vincula pars adimunt canibus : pars pressa sequuntur

332 Signa pedum; cupiuntque suum reperire periclum. Concava vallis erat, qua se demittere rivi Assuerant pluvialis aquæ : tenet ima lacunæ 335 Lenta salix, ulvæque leves, juncique palustres, Viminaque, et longa parvæ sub arundine cannæ. Hinc aper excitus medios violentus in hostes Fertur, ut excussis elisi nubibus ignes : Sternitur incursu nemus, et propulsa fragorem 340 Silva dat: exclamant juvenes, prætentaque forti Tela tenent dextra, lato vibrantia ferro. Ille ruit; spargitque canes, ut quisque ruenti Obstat, et obliquo latrantes dissipat ictu. Cuspis Echionio primum contorta lacerto 345

332. Vincula, funiculi, quibus duce ut fulgor. Sed hoc docte et ex opibantur canes ad venationem. Adi nione veterum physicorum expressit munt verbum in hac re proprium. de qua ad xi. 436. Excussæ, concussæ, Confer vii. 769. Pressa, impressa ; concurrentes cum ventis. vi. 696 : Erxi. 31. presso vomere.

iliunt cavis elisi nubibus ignes. Elisi 334. Concava vallis, etc.] Tam di ignes, fulgor. Miror, pluralem disligenter singula describit, ut ipse in- plicuisse Schirachio qui putat, aprum teresse huic venationi tibi videaris. non bene cum pluribus ignibus comConcava, undique cincta montibus. parari, et præferebat, quod olim edeIma, margo. Canna breviores sunt batur, elisus ignis. At nulla fere in arundine. Columella, iv. 32. gracilis poetarum carminibus pagina est, in et canna similis arundo.

qua non pluralis positus sit pro sin338. Hinc aper excitus, etc.) Ve gulari. Incursus, impetus feri. Virnatio ipsa, in qua maxima varietas in gil. Æneid. vii. 676 : dat euntibus describendis jactibus singulis venan ingens Silva locum, et magno cedunt tium atque motibus apri observata ; virgulta frugore. Confer insra, xi. in qua phantasiam poetæ admirari 365. Prætendi dicuntur venabula, licet, quanquam non ipse omnes illos quum iis excipitur irruens fera. Præjactus finxisse videtur; nonnullos e tenta tenent, prætendunt. Vibrantia nim et Apollodorus commemorat. ferro exquisitius, quam, habentia ferNotandum etiam est, venantes veluti rum, quia venabula, dum moventur, in acie constitisse, ver. 360. atque

vibrare dicuntur. singulos ordine tela misisse, qui ordo 344, Obliquo ictu ; apri enim in interrumpitur, ubi invidia Atalantæ obliquum solent ferire. reliquos tangit, versu 389. Fertur,

[ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]

Vana fuit, truncoque dedit leve vulnus acerno.
Proxima, si nimiis mittentis viribus usa
Non foret, in tergo visa est hæsura petito:
Longius ît: auctor teli Pagasæus Iason. 349

Phæbe," ait Ampycides, “si te coluique coloque,
Da mihi, quod petitur, certo contingere telo.”
Qua potuit precibus Deus annuit: ictus ab illo,
Sed sine vulnere, aper: ferrum Diana volanti
Abstulerat jaculo; lignum sine acumine venit.
Ira feri mota est; nec fulmine lenius arsit: 355
Lux micat ex oculis, spiratque e pectore flamma.
Utque volat moles, adducto concita nervo,
Quum petit aut muros, aut plenas milite turres;
In juvenes vasto sic impete vulnificus sus
Fertur, et Eupalamon Pelagonaque dextra tuentes
Cornua prosternit: socii rapuere jacentes.

361
At non letiferos effugit Enæsimus ictus,
Hippocoonte satus: trepidantem, et terga parantem
Vertere, succiso liquerunt poplite nervi.

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

349. Auctor teli, qui mittit telum, ut Virgilius, An. ix. 420.

350. Ampycides.] Palatinus, Cantabr. Oxoniensis, Arundelianus, aliique plurimi, Eclides ; æque bene; nam etiam Amphiaraus sacerdos Phoebi : ideo hunc invocat. Euripid. apud Hermogen. p. 564. Û Zü, yévoito καταβαλείν την συν εμέ. Ει passim occurrunt tales preces inter pugnandum, ut Æn. xi. 785. Si te colui solenne in sacerdotum precibus. Homer. II. A. 39 sqq.

In his colere est, sacra adolere. Da mihi. Vide ad i. 486. Certum, quod ferit

scopum. Qua, quatenus, quantum. Ferrum Diana. Regii nostri habent ferrumque Diana. In Diana prima syllaba quandoque producitur ; Virg. Æneid. i. 499. Exercet Diana choros ; sed me.

lius et frequentius corripitur. Apud
Homerum et Virgilium sæpe Deus
aliquis detorquel hastam missam.

357. Moles, lapides molares ejecti
e ballistis, quæ non minus, quam
arcus nervum habebant, qui adduce-
batur : apud Virgilium, Æn. xi. 616.
Acontius ruit in morem tormento pon-
deris acti. Impete antique pro, im-
petu, ut ii, 79. ubi etiam vasto addi-
tur. Vulnificus sus; hic Schirachius
observat esse pingentem numerum.
Compares ex Horatio, ridiculus mus.
Similia Virgilius in Georgicis habet.
Eupalamon et Pelagon supra in cata-
logo non nominati, nec aliunde noti.
Deitra tuentes cornuu ; aciem nempe
in aprum direxerant, cujus dextrum
cornu hi duo defendebant.

364. Succiso poplite.] Sixii et Gro

Forsitan et Pylius citra Trojana perîsset 365
Tempora: sed sumpto posita conamine ab hasta,
Arboris insiluit, quæ stabat proxima, ramis;
Despexitque loco tutus, quem fugerat, hostem.
Dentibus ille ferox in querno stipite tritis,
Imminet exitio; frendensque recentibus armis,
Actoridæ magni rostro femur hausit adunco. 371
At gemini, nondum cælestia sidera, fratres,
Ambo conspicui, nive candidioribus ambo
Vectabantur equis, ambo vibrata per auras
Hastarum tremulo quatiebant spicula motu. 375
Vulnera fecissent; nisi setiger inter opacas,
Nec jaculis îsset nec equo loca pervia, silvas.
Persequitur Telamon, studioque incautus eundi,
Pronus ab arborea cecidit radice retentus.
Dum levat hunc Peleus, celerem Tegeæa sagittam

novianus tertius, succiduo, quod olim in arbore acuere dentes : in quo niHeinsius probaverat. Regii nostri ni. mis severus est vir doctus. Quidni hil mutant. Pro succiso Silius, iv. vacaverit apro dentes acuere, quum 343. caso poplite; sed succiduus poples venatores longius remoti essent, et est eorum, quibus animus linquitur. plurimorum tela aberrarent ? RecenVide Burmannum. Nervi, qui in tia arma, dentes, quos acuerat. Actopoplite sunt plurimi ; unde nervosus ridæ, vel Euryti, vel Cteati, versus poples. Liquerunt, defecerunt. 308. Femur hausit. Vide ad v. 126.

365. Pylius, Nestor. Citra; ante. 372. At gemini.] Castor et Pollux Trojana tempora, Trojæ excidium, præ cæteris memorabiles, quippe qui ut recte interpretatur Regius. Tem postea inter sidera sint relati. In pora enim passim, etiam apud Cicero iis describendis pondere numeroque nem, de calamitoso statu hominis, verborum utitur: hinc hastarum spiaut civitatis : vide Ernesti Clav. Cic. cula, pro hastis ; vibrata quatiebant h. v. Sumere conamen, vim addere tremulo motu, pro una vibrabant ; salienti corpori. Posita ab hasta, verbum sonantius vectabantur; et rehasta telluri impressa. Confer ii. 786; petitio toù ambo, in qua tamen exiiv. 710. Fugerat, effugerat.

miam venustatem cum Burmanno 369. Tritis.] Laudat Burmannus reperire nequeo. Candidi equi TynSenec. I. de Orat. i. dentes acuuntur daridis dari solebant, unde a Piodar. attritu. Idem nescit, annon jure P. i. 127. DEVKOTūlou vocantur. Hopoetæ luxurianti objici possit, hoc rum quoque jactus inanis excusatiolongioris moræ fuisse ; neque vacâsse nem merebatur. apro, tot circumstantibus venatoribus, 380. Peleus secundum Apollod. in

« AnteriorContinua »