Imatges de pÓgina
PDF
EPUB

Vulnerat armentum, sternitque hostiliter omne. Pars quoque

de nobis funesto saucia morsu, Dum defensamus, leto est data : sanguine litus Undaque prima rubent, demugitæque paludes. 375 Sed mora damnosa est, nec res dubitare remittit. Dum superest aliquid, cuncti coeamus, et arma, Arma capessamus, conjunctaque tela feramus; Dixerat agrestis : nec Pelea damna movebant ; Sed, memor admissi, Nereïda colligit orbam 380 Damna suo inferias extincto mittere Phoco. Induere arma viros, violentaque sumere tela Rex jubet Etæus, cum quîs simul ipse parabat Ire: sed Halcyone conjux excita tumultu

374, Defensamus : de hoc verbo 382. Induere arma viros, etc.) Hic vide ad xii. 376. Undaque prima. quoque mores suos amabiles servat Quod est principium undarum, quod Ceyx. Arma, galeam, loricam, clylitus lambit. Demugire, singulariter peum, quæ vestimentorum instar, indictum, mugitu implere.

duuntur, namque etiam clypeis loro 376. Res, vastatio lupi. Dubitare, aut ansæ insertatur sinistra. Tela, dubium et fluctuantem cunctari, con gladium, jacula, sagittas, quibus vis silia conferre. Remittit, sinit, permittit, infertur. Etæus, quia Trachinia viut x. 330. Coeamus, ut ver. 24. Arma cina (Etæ monti. Multi MSS, æthebis ita poni solet in illa formula ; vide rius, quod explicant, sidereum, splenHeinsium. Conjuncta pro, conjunctim. didum : imo, qui ætheream, scil. co

379, Nec-sed, non tam, quam, ut lestem originem habet : vide ver. 271. recte Burmannus contra Tanaq. Fab. Sic etiam ver. 445. sidereus capi debet. qui corrigit et Pelea. Admissi, cædis 384. Sed Halcyone conjur, etc.) fraternæ perpetratæ. Nereïs, Psa Apta hæc ingenio muliebri : enciri et mathe, Nerei filia, ex qua Æacus ercitari dicuntur qui aut vocati aut Phocum genuerat. Colligit, judicat, perterrefacti de sella sua repente proexistimat. Suo, filio suo. Non igitur siliunt. Tumultu, strepitu virorum assentior Heinsio damna sui, id est, ad arma concurrentium. Prosilit ut damna sua, e MSS. nonnullis vetusti. Semiramis apud Valerium, ix. 3 : oribus præferenti. Inferiæ, sacra Diis “ Quum ei circa cultum capitis ocManibus placandis facta, quæ proprie cupatæ nuntiatum esset, Babylona dicuntur mitti et ferri. Quum cædes defecisse, altera parte crinium adhuc facta morte aut insigni parricidæ clade soluta, protinus ad eam expugnandam compensatur, Dii dicuntur interfecto cucurrit; nec prius decorem capillorem aut illa damna inferias mittere rum in ordinem, quam tantam urbem interfecto; Horat. II. Od. i. 27. Juno in potestatem suam redegit.” Infusa victorum nepotes Rettulit inferias Ju. de amplexante, etiam Heroid. ii. 93. gurtha.

Similiter affusus ix. 366. Schirachius

VOL. IV.

G g

Prosilit, et nondum totos ornata capillos, 385
Disjicit hos ipsos; colloque infusa mariti,
Mittat ut auxilium sine se, verbisque precatur,
Et lacrimis; animasque duas ut servet in una.
Æacides illi, “pulchros, Regina, piosque
Pone metus: plena est promissi gratia vestri. 390
Non placet arma mihi contra nova monstra moveri.
Numen adorandum pelagi est.” Erat ardua turris,
Arce patens summa; fessis loca grata carinis.

[ocr errors][ocr errors]

vero defendit, infixa, ut elegans sit Quum antea legeretur, Arce locus imago ardenter petentis, et amantis

summa, quod sane ferri nequibat tum fervide. Certe qui divelli ab aliqua

propter sensum, tum quia mox seq. re nolunt, infii et affixi dicuntur : loca ; Heinsius ex ingenio emendainfusa dederat Ciofanus ex tribus ;

bat, focus, et eandem se postea leccæteri infira. Regii nostri infusa.

tionem in primo Vaticano reperisse Disputatur, an recte dicatur, mittere affirmat. Conjiciebet et pharus ductu auxilium. Historici sane dicunt auri alterius Twisdenii, ubi a manu prima lia, quum copias auxiliares indicare

erat, phocus. Quanquam putaret prævolunt, sed poetæ licuit singularem

stare focus, tamen non rejiciebat foci pro plurali ponere. Animasque, etc.

vel faces. Burmannus recte dubitat, quia, si Ceyx in illo certamine pe

an focus pro pharo poni possit, sed riisset, amantissima ejus conjux nolu

sine causa durum ei videbatur, focus, isset ipsi superstes esse ; iii. 473. Nunc

loca grata carinis. Itaque amplianduo concordes anima moriemur in una ; dum hic censet, quanquam ipse es Tibullus, IV. iv. 21. in uno Corpore

uno Basil. egregiam lectionem profert, servato restituisse duos.

quam, Schirachio etiam probatam, 389. Æacides illi, etc.] Brevis et

amplexus sum, Arce patens summa. urbana responsio Pelei. Metus pii de salute conjugis, sunt pulchri, reginæ

Lenzius autem præfert focus, et intet.

ligit aram, in qua nautæ vota pro sadecori sunt et gloriæ. Mox Burmann.

Jute solverint. Sed non puto, aram dubitat, an plena est, etc. recte sit dictum pro, concedo in tuam senten

in monte recte focum dici. Cacumina tiam et obsequor. Sane hoc verba

montium poetis arces dici, supra vidiminime dicunt.

mus. In cacumine montis igitur erat Plena est plurima, maxima. Promissum vestrum, stu

ardua turris, pharus, patens, quæ dium vestrum me adjuvandi militi

longe lateque conspiciebatur, quo bus, plurimum gratiæ habet. Plenum

sensu eleganter patere. Eaque turris ita dici, docui ad x. 290. Non placet

nautis fessis, diuturnitate itineris teme formula solenni sententiam dicen

pestatumque sævitia defatigatis, locus tium. Nova monstra, lupus et inusi.

gratus. Nisi igitur hæc lectio protatæ magnitudinis et diri furoris.

fecta est ab ipso Ovidio, certe eo non 392. Numen Pelagi.] Psamathe :

indigna videtur. Carinæ ipsæ e lon

ginquis terris redeuntes etiam vi. 519. vide versum 398. Hi versus valde fesse vocantur, ut i. 582, fesse errori. vexârunt Heins. et Burmannum. bus unda.

Ascendunt illuc, stratosque in litore tauros
Cum gemitu aspiciunt, vastatoremque cruento
Ore ferum, longos infectum sanguine villos. 396
Inde manus tendens in aperti litora ponti,
Cæruleam Peleus Psamathen, ut finiat iram,
Orat, opemque ferat: nec vocibus illa rogantis
Flectitur Æacidæ. Thetis hanc pro conjuge supplex
Accepit veniam : sed enim revocatus ab acri 401
Cæde lupus perstat, dulcedine sanguinis asper;
Donec inhærentem laceræ cervice juvencæ
Marmore mutavit: corpus, præterque colorem
Omnia servavit: lapidis color indicat illum 405
Jam non esse lupum, jam non debere timeri.
Nec tamen hac profugum consistere Pelea terra

396. Ore ferum.] Potest ferus sub bestia etiam i. 535. Verbo hærere et stantive capi, ut apud Virg. et Phædr. compositis ablativus interdum addide equo, cervo, leone, etc. Tunc tur, nisi malis hoc loco dictum pro, vastator ferus dictum foret, ut x. 540. hærentem in cervice. Lacere, quam raptores lupi. Apertus, cujus con lacerare parabat. Ingeniose vastatospectus late patet, ut apertus campus, rem in ipso lacerationis actu fingit non obsitus arboribus, hinc longe con mutatum. Marmore, in marmor; vide spiciendus, apertum cælum, non ob ad ix. 81. Mutatus autem ille non in ductum nubibus, hinc oculis longe marmor informe, sed corpus, formam lateque patens.

lupi, omniaque, omnes ejus partes, ser400. Æacida.) Codex Regius B. vavit. Laborare tamen hic sensus Græca forma, Æacidos. Flectitur, visus est post Micyllum Burmanno etc. Sed Thetidis precibus mitigata qui e tribus MSS. legit, inhærentisest, ut veniam daret Peleo. Mox mutavit corpus, aut, ut concursus geauctore Heinsio e vetustioribus pleris nitivorum vitetur, inhærenti, ut est in que MSS. prætuli, revocatus. Frustra uno MS. Puteaneo. Anton. Liberalis diu revocabatur a Nereide lupus, de hoc saxeo lupo, και άχρι πλείστου donec, etc. Ita bene notatur ardor διέμενε μεταξύ Λοκρίδος και της Φωet sanguinolentia lupi. Qui irrevoca kiðos yñs. Inde colligas, saxum quodtus tuentur, explicant irrevocabilem. dam, illius loci formam lupi utcunque Acris cædes, sæva, plurima. Asper, referens, fabulam peperisse. ardens, incilatus, ut Virg. Georg. iii. 407. Consistere.] Observat Burm. 434. serpens asper siti, et ix. 62. lupus præeunte Servio ad Virg. Æn. viii. asper et improbus ira Sævit. Non modo 10. consistere dici de iis, qui post vaira, quanquam ea potissimum, cum gos errores in certis sedibus quiesasperitate comparatur, sed omnis etiam

cant.

Purgamina sumit, purgatur, animi impetus. Inhærere de mordente lustratur, καθαίρεται. Νeque enim

Fata sinunt: Magnetas adit vagus exul, et illic
Sumit ab Hæmonio purgamina cædis Acasto.

VIII. Interea fratrisque sui, fratremque secutis Anxia prodigiis turbatus pectora Ceyx, 411 Consulat ut sacras, hominum oblectamina, sortes, Ad Clarium parat ire Deum : nam templa profanus Invia cum Phlegyis faciebant Delphica Phorbas.

xiii. 1 sq.

ei, qui cæde, adulterio similique faci tur homines in malis, quibus pellunt nore se polluerat, sacris interesse lice malorum molestias. V. Trist. xii. 1. bat, aut templa adire, nisi lustratus oblectare studio lacrimabile tempus, antea esset, quæ lustratio aqua viva Male igitur et Heinsius ex uno MS. aut marina, sulphure, flamma fiebat. Sixiano præfert homini lactamina, quia Secundum alios bis Peleus lustratus oracula homines spe vana lactaverint, est, propter fratris cædem ab Eury (quis enim credat, ridere h. I. Ovitione, et, Eurytione interfecto, ab dium oracula voluisse ?) et Tan. Faber Acasto, lolci rege. Apollodorus, III. emendat, solamina, metuens, ut oblee

tamina satis ex dignitate oraculorum 410—748. Ceyr et Halcyone. Conf. dictum sit. De Clario Deo vide ad i. Hyginus, fab. 65. et Lucianus Halc. 515. tom. i. p. 129. qui eosdem cum Nos 414. Phlegya, gens Orchomenitro auctores secuti videntur, quan orum, et strenui erant bellatores (Hoquam paucis rem attingunt. Alii in merus, Il. N. 301.) et homines inmultis dissentiunt. Vid. Apollodorus, solentissimi atque rapacissimi, qui I. vii. 4 ; Schol. Homeri ad Il. i. 558; Apollinis adeo Delphici templum di. Schol. Aristophanis, p. 552 ; Schol. ripuerunt. Hinc omnes fulminibus Theocriti ad Id. vii. 57; Tzetzes ad missis, terræ motibus et pestilentia Lycophronem. p. 69; Servius ad Vir absumpti sunt. Pausanias Bæot. p. gilium, Georg. i. 399: Lutatius ad 782. Phorbas, non Arginus ille, Argi Statium, ix. Theb. 361. Etiam He filius, cujus stemma Pausanias Cosiodus hæc forsan tractaverat : certe rinth. p. 145. et Schol. Euripidis ad Athenæus, ii. p. 49. carmen ejus lau Orest. ver. 930, exhibent, is enim dat KÝüros yauos inscriptum. Noster antiquior Ceyce, sed haud dubie Phorexornavit hanc fabulam copiosissimis bas Olenius, Ceyci æqualis, qui in tempestatis, Somni, Morphei descrip pugna Lapitharum infra xii. 322. metionibus. Et est in elaboratissimis moratur. Profanus, contemptor Dehujus operis partibus, in quibus Auc orum, qui non modo obvios cogebat, tor vel maxime ingenium ostentavit. ut pugilatu secum certarent, victosque Elegit traditionem eam, quæ ipsos necabat, sed Deos adeo ipsos provocommendat. Consilium Ceycis. Mu cando lacessebat. Occisus est ab tatio fratris in accipitrem (ver. 291 Apolline. Schol. Hom, ad Il. ¥. 660. sqq.) et paulo post lupus Pelei ar Invium, ad quod via non tuta. Dixit menta trucidans vim prodigiorum ha- faciebant, quia præfert pluralem, ubi bebant, quibus turbatus, perterrefactus de pluribus agitur per cum conjuncCeyx Apollinem consultum abit. Ho tis; vide i. 320. ibique Burman. minum oblectamina, quibu oblectan

num.

Consilii tamen ante sui, fidissima, certam 415
Te facit, Halcyone: cui protinus intima frigus
Ossa receperunt, buxoque simillimus ora
Pallor obit, lacrimisque genæ maduere profusis.
Ter conata loqui, ter fletibus ora rigavit;
Singultuque pias interrumpente querelas, 420
“Quæ mea culpa tuam,” dixit,“ carissime, mentem
Vertit ? ubi est, quæ cura mei prius esse solebat ?
Jam potes Halcyone securus abesse relicta ;
Jam via longa placet; jam sum tibi carior absens.
At puto per terras iter est, tantumque dolebo; 425
Non etiam metuam; curæque timore carebunt.
Æquora me terrent, et ponti tristis imago:
Et laceras nuper tabulas in litore vidi;
Et sæpe in tumulis sine corpore nomina legi.

ret,

134.

416. Halcyone, Æoli et Ægiales aut Enaretes filia ; Hyginus, Apollodorus. Ea jam et dolet, et metuit, et deter

Buro simillimus. Vid. ad iv.

Pallor obit; occupat, ut i. 532.

421. Quæ mea culpa, etc.) Dolorem exprobrationibus et suspicionibus declarat, verissime quidem e natura amantium. Vertit, mutavit, abalienavit a me. Heinsius suum Eia (vide ad vi. 640.) hic quoque inserere volebat: quum in versu superiore pro dirit Florentinus haberet vertit, hoc recipiendum putabat et deinde legendum Eia ubi jam qua, etc. Cura est amor. Securus, sine cura, quid fiat relictæ conjugi.

425. At puto: vide ad ii. 566. Cure, desiderium. Imago, cogitatio ponti, quem mihi ante oculos pono, in quo sæpe, etiam nuper, naufragia facta cognovi. Tacitus, Hist. iv. 58. Horret animus tanti flagitii imagine ; Virgilius, Æn. iv. 405. pietatis imago. Ita et supra viii. 508. Metus hic mu

liebri in primis animo convenit. In laceris tabulis non debebat hærere Safftius, qui vertit, die verfiümmelten Gemaehlde von Schiffbrüchen. Quis enim non videt, esse fractas navis tabulas et in litus ejectas? Naufragis, omninoque mortuis, quorum corpora reperiri non poterant, tumuli inanes extrui solebant : vide vi. 568. Præ. fert Heinsius ex primo Mediceo in titulis. Sine causa; tumuli habebant titulos, ergo etiam nomina. Laudat Burmannus e Quintil. Inst. vii. 3. Nomen tumulo, quem (in litore) ertruxerant, inscripserunt. Sed Noster quoque exempla suppeditat similia. Mox ver. 706: In sepulcro-junget nos litera ; xii. 2. tumulo quoque nomen habenti. Accedit, quod additur

Heinsius malit etiam sine nomine corpora, ut intelligantur naufragi post in litus ejecti et in ignota ora terræ mandati. Sed reclamant omnes Cod. et durum foret, corpora legi. Illud autem nos morari non debet, quod istis temporibus non

sine corpore.

« AnteriorContinua »