Imatges de pÓgina
PDF
EPUB

HOX LIBRAR

NEW YORK

P. OVIDII NASONIS

METAMORPHOSEON

LIBER OCTAVUS.

N. B. Argumentum hujus libri octavi Metamorphoseon, relatum invenies in serie CANTERI, tom. iii. pag. 56.

FAB. I.

JAM nitidum retegente diem, noctisque fugante Tempora Lucifero, cadit Eurus; et humida surgunt Nubila: dant placidi cursum redeuntibus Austri

1-151. Nisus, rex Megarensium, Pandionis filius, in haliæetum, et Scylla, ejus filia, in cirin mutatur. Latius hanc fabulam Megarensem tractavit Pseudo-Virgilius, in Ciri, quanquam is potiora narrationis capita breviter tantum perstringit. Confer et Pausaniam, Att. p. 45. et Corinth. p. 192 ; Apollodorum, III. xv. 8 sqq.; Schol. Euripidis, ad Hipp. vers. 35 et 1200 ; Propertium, iii. 1752 ; Hygini fabulam 198. Tractaverat hæc etiam Parthenius, ut apparet ex Eustathio ad Dionys. Perieg. versu 420. Minos Scyllam, impietatem ejus aversatus, aut in patria reliquerat proficiscens, aut pæna quadam affecerat. His addita est fabula de purpureo Nisi capillo, quam cupide arripuerunt poetæ atque mythici scriptores. Quum enim avem nôssent purpurea in vertice crista insignem, quæ ciris diceretur (quod nomen a Græco keipelv, ton

VOL. IV.

dere, derivari posse putarunt,) in eam transiisse Scyllam finxerunt, patrem vero in haliæetum, qui acerrimo odio insectari cirin solet. Jam nitidum, etc. Initium fabulæ respicit, vii. 659 et 664. Lucifer et Aurora alibi dicuntur diem reducere, sed hoc loco exquisitius, retegere, quemadmodum apud Virgilium, Æn. iv. 119. Titan radiis retegit orbem. Adde v. 65. Nox contra amictu suo tegit terras. Sed nollem additum noctisque fugante tempora ; ita enim diversæ imagines junctæ. De nitido die ad i. 603. Venti cadunt, quum quiescunt ; contra surgunt, quum inflare incipiunt. Pro austro ponit humidu nubila, quæ aguntur ab austro.

3. Cursum, nempe secundum, prosperam navigationem. Cicero, ad Att. v. 8. cursum expectabam. Æacidæ non redibant, sed sequebantur redeuntem Cephalum. Nempe redire

B

Æacidis, Cephaloque; quibus feliciter acti
Ante expectatum portus tenuere petitos. 5
Interea Minos Lelegeïa litora vastat;
Prætentatque sui vires Mavortis in urbe
Alcathoi, quam Nisus habet; cui splendidus ostro
Inter honoratos medio de vertice canos
Crinis inhærebat, magni fiducia regni.

10
Sexta resurgebant orientis cornua Phæbes;
Et pendebat adhuc belli Fortuna; diuque
Inter utrumque volat dubiis Victoria pennis.
Regia turris erat vocalibus addita muris ;

ponitur et pro simplici ire. Ante in parvo fiducia crine cavendi. Non expectatum, απροσδοκήτως, opinione magnum quidem illud regnum, quippe citius. Vide ad iv. 789.

non nisi quarta Atticæ pars, sed dig6. Lelegeia litora docte; etenim nitatis causa, pro consilio poetæ, eLeleges e stirpe Pelasgica tum tem. tiam minora regna magna dicuntur. poris illa loca tenebant. Vires Ma- 12. Et pendebat adhuc, etc. æquum vortis sui, et versu 61. Mavors suus Martem duplici imagine exornat. ornate, copias suas. Prætentat, etc. Pendere eleganter dicuntur qui dubicopiarum suarum vires experitur in tant, in utram partem inclinent. Nos. hac urbe ante bellum justum. Supra, trum expressit Claudianus, i. 11: vii. 489, suas ibi præconsumere vires. His neque per dubium pendet Fortuna Claudianus, viii. 534: tela solebat favorem, etc. Victoria Dea, quæ virPrætentare feris, olim domitura Gi- ginis alatæ habitu pingebatur, nunc gantas. Urbs Alcathoi, Megara, cu- volabat dubiis pennis, exquisite, quia jus arcem Alcathous, Pelopis filius, ipsa erat dubia, quo inclinaret. Commuris cinxerat. Eam nunc habebut, pares e libro i. 506. et v. 605. trepiregebat, Nisus, unde Nisou tólus dantes pennas. Tibul. II. v. 45: super dicta est apud Euripidem, Herc. Fur. fessas volitat Victoria puppes. 954. Strabo, lib. ix. Τής Αττικής εις 14. Regia turris--saxo, etc.] Meτέτταρα μέρη διαιρεθείσης, ο Νίσος morabilis hujus sari et alii mentionem την Μεγαρίδα λάχοι. Ceso Niso, faciunt, et commode hoc loco intexta urbs a Megareo, qui Niso venerat est. Heynius, ad Virgilii Cirin, 105, auxilio, dicta est Megara. Cui splen- putat, ex Ovidii mente turrim edididus ostro, etc, De

purpureo

hoc disse illum sonum : quod non est. crine vid. Virgilium, in Ciri, ver. 119 Diserte enim a vocalibus muris regia, sqg. Scholion Euripidis ad Hippol. a rege extructa, turris distinguitur. 1200, habet xpvooûv Tolókapov. Ho- Vocalis, sonum edens, resonans. A. noratos-canos. Responsum autem pollo enim quum Alcathoo, muros erat, tamdiu eum salvum fore et reg- extruenti, operam navaret, lyram denaturum, quam crinem illum custo- posuit : sonus autem ejus in lapides disset; hinc magni fiducia regni: et subjectos transiit, ut, si quis lapide apud Virgilium, Cir. 380 : Tanta est eos percuteret, eundem illi, quem

In quibus auratam proles Letoïa fertur 15
Deposuisse lyram: saxo sonus ejus inhæsit.
Sæpe illuc solita est ascendere filia Nisi;
Et petere exiguo resonantia saxa lapillo,
Tum quum pax esset: bello quoque sæpe solebat
Spectare ex illa rigidi certamina Martis. 20
Jamque mora belli procerum quoque nomina nôrat,
Armaque, equosque, habitusque, Cydoneasque

pharetras.
Noverat ante alios faciem ducis Europæi;

fides pulsæ, sonum ederent. Theog. 771 ; Pausanias, Att. p. 100; Virgilius, Cir. 105; Epigr. in Anthol. iv.

p. 351,

ilio.

16. Sazum unum etiam apud Pausaniam, quanquam hoc loco singulare esse potest pro plurali. Bentleius, ad Horatium, III. Od. ii. 18. monet, non nisi bis a Nostro, hic et Trist. iii. 4. usurpatum esse pronomen ejus, idque epicos poetas perpetuo multâsse ex

Etiam Burmannus poetastros ob frequentem hujus pronominis usum vituperat. Exiguo, vel quia virgo regia ludebat, vel quia tali lapillo opus erat.

19. Bello quoque sæpe solebat.] Bello, tempore belli, ut passim ludis, sacrificiis, etc. id est, tempore ludorum, sacrificiorum : ablativi ponuntur sic absolute ut tempus significent, quo quid factum sit. Vide Burmannum ad hunc locum, et Ernesti ad Suetonium, in Cæs. 11. Spectare er illa, ete. Spectabat castra hostilia, ut Antigone, apud Euripidem, Phæn. 110 sqq. et Helena, apud Homerum, Il. r. 154 sqq.: conf. et Virgilii Cirin,

illustrat Heinsius. Regii nostri, mora belli, quod elegantius, et præstantius. Mora, diuturnitate, ut i. 402. Cydonia una ex tribus celeberrimis Cretæ urbibus. Creta abundabat materia, unde sagittæ, arcus, pharetræ conficerentur, et Cretenses excellentes habebantur sagittarii.

23. Europæi.] Vide ad versum 120. Amor ille Scyllæ injectus traditur vel a Venere (Hyginus, dicto loco,) vel a Junone: Virgilius, in Cirin, 133. Apud Nostrum originem habet satis naturalem, Sat est, conducit. Faciem et habitum Minois apte ad propositum describit in sqq. Hac judice bene additum ; nam amori omnia vi. dentur eximia. Ita me judice, ii. 428. Jam seq. locus pulcher, expressus e Tibullo, IV. i. 7-12: Illam, quidquid agit, quoque vestigia movil, Componit furtim subsequiturque Decor. Seu solvit crines, fusis decet esse capillis, Seu compsit, comptis est veneranda comis. Urit, seu Tyria voluit procedere palla : Urit, seu nivea candida veste venit. Confer, II. Amor. El. v. 43. Etiam hoc loco quot modis variatum illud, formosius erat. Et totus orationis color notandus. Cristæ præcipuum galeæ ornamentum. Hinc superbum cristurum decus, Silius, x. 399. Erat

172 sqq.

21. Jamque mora belli.] Neapolitanus et prior Erfurtensis, moras belli, ut proceres belli moræ dicantur, quod

30

Plus etiam, quam nôsse sat est : hac judice, Minos,
Seu caput abdiderat cristata casside pennis, 25
In galea formosus erat: seu sumpserat ære
Fulgentem clypeum, clypeum sumpsisse decebat:
Torserat adductis hastilia lenta lacertis;
Laudabat virgo junctam cum viribus artem.
Imposito patulos calamo sinuaverat arcus;
Sic Phæbum sumptis jurabat stare sagittis.
Quum vero faciem dempto nudaverat ære,
Purpureusque albi stratis insignia pictis
Terga premebat equi, spumantiaque ora regebat;
Vix sua, vix sanæ virgo Niseïa compos 35
Mentis erat: felix jaculum, quod tangeret ille,
Quæque manu premeret, felicia frena vocabat.
Impetus est illi, liceat modo, ferre per agmen

cum.

non solum e setis equinis (xii. 88.) sed etiam ex pennis, quæ pulchrum Minoa magis decebant.

26. Ære rescripsi auctoritate MSS. qui fere omnes in hoc vocabulo conspirant. Et mox versu 32, non nisi ærea galea Minoi tribuitur, ut apud Homerum, Il. K. 30. Menelao. Decebat, cum decore sumebat, aut, clypeus sumptus ei decus addebat. Euripides Phen. 171. ώς όπλοισιν χρυσέοισιν ευπρεπής. Αdductis lacertis pingit act

jaculantis. Expressit autem Virgilius, Æneid. xi. 561. adducto contortum hastile lacerto Immittit. Infra, ix. 52. sunt brachia adducta. Sic et reduci adhiberi, monet Burmannus. Lentum solenne hasti. lium, pilorum, thyrsorum epitheton apud poetas. Juncta cum viribus arte opus erat in ejusmodi exercitationibus, x, 181.

30. Sinuaverat arcus; lunaverat, incurvaverat : confer, Amor. I. i. 23.

Lunavitque genu sinuosum fortiter ar

Stare de gestu vel pugnantium, ut ix. 33. vel sagittas mittentium, ut hoc loco, et sic status passim.

33. Purpureus gravius quam, pure purea veste : Art. Amat. i. 214. Quatuor in niveis aureus ibis equis. Albo equo se Minoa in obsidione urbis hostibus notabilem dedisse et conspicuum, non credit Burmannus, qui eam ob causam emendat alti. Ergone altus equus eum minus notabilem reddebat? Nec dubitârunt alii duces, Alexander, Hannibal, et armis et equis se insignire. Amabant autem plerunque albos equos; et in albo in primis lucebat purpura. Stratis pictis. Grævianus pro diversa lectione dat phaleris pictis, quod arridebat Heinsio, sed recte rejicitur a Burmanno. Confer cum hoc loco vi. 222. Spumantia ora generosi equi signum. Vix sua. Vide ad ii. 689. Felii, etc. Ridicula, solennis tamen perdite amantium prædicatio.

« AnteriorContinua »