Imatges de pàgina
PDF
EPUB

N. B. Argumentum hujus libri decimi Metamorphoseon, relatum invenies in serie Canteri, tom. iii. pag. 57.

P. OVIDII NASONIS
METAMORPHOSEON

LIBER DECIMUS.

FAB. I.

INDE

per

immensum croceo velatus amictu Aera digreditur, Ciconumque Hymenæus ad oras Tendit, et Orphea nequicquam voce voratur.

7.

1-85. Orpheus Eurydicen, serpentis veneno interfectam, ab inferis reducendam impetrat ea lege, si sequentem non respiciat. Quod quum amans faceret, illa ad inferos relabitur; Orpheus autem, spreta mulieris consuetudine, pueros amare Thracum populos docet; Virgilius, Georg. iv. 454 $99.; Seneca, Herc. Fur. 569; Herc. Et. 1031 sqq.; Athen. xiii. p. 597. ubi fragm. ex elegis Hermesianactis, Apollod. I. iii. 2. Hyginus, fab. 164. Nempe mortua conjuge Aornum, Thesprotiæ urbem, ubi antiquissimum ve. Kvojávislov, profectus esse traditur, ubi Eurydices animam se sequentem videre sibi visus est: vide Pausan. Bæot. p. 768. Hinc nata fortasse fabula. Hymenæus e Creta ab Iphidis nuptiis vocatus proficiscitur ad Orpheas in Thraciam. Croci usus etiam in tincturis erat, hinc infectores crocotarii apud Plaut. Aul. iii. 5. Croceus amictus tribuitur etiam Baccho, Athen. v. p. 198. et Veneri, Valer. Flacc. viii. 234: vide Salmas. ad Tertul. de Pal

lio, p. 329. Et is color convenit læti. tiæ, nuptiis in primis. Claudian. Nupt. Honor. 211. Hinc flava conjugio vincula portat Amor : Tibul. II. ii. 18. Velatus, vestitus; sed maluit illud, quia amictus laxius vestimentum. Nempe palla intel. quæ Hymenæo Heroid. xxi. 162. tribuitur. Inter Cicones, Thraciæ gentem ad Hebrum Aumen, vixit Orpheus, et a mulieribus eorum discerptus est. Nequicquam quomodo nunc intelligendum sit, poeta ipse mox docet. Sine fructu vocavit Deum, ut nullum inde emolumentum redundaret ad conjugium suum : vide ad ix. 295. Pro rogatur, quod Burman, kako úvov vitandi causa e 12 MSS recepit, revocavimus vocatur. Etenim vocare Deum ad sacra, ad nuptias, etc. formula solennis; et, ut Burm. ipse fatetur, voce vocare passim apud Ovidium occurrit, neque

ingratum illud auribus esse puto : vide ad i. 299. mollius certe est, quam illud Cicer. Off. i. 61. pleniore ore; aut infra, xiii, 734. aliquo quoque.

!

Perque

[ocr errors]

Affuit ille quidem ; sed nec solennia verba,
Vec lætos vultus, nec felix attulit omen.

5
Pax quoque, quam tenuit, lacrimoso stridula fumo
Cuque fuit, nullosque invenit motibus ignes.
Exitus auspicio gravior; nam nupta per herbas
Dum nova Naïadum turba comitata vagatur,
Decidit, in talum serpentis dente recepto.
Quain satis ad superas postquam Rhodopeius auras
Dettevit vates; ne non tentaret et umbras,

[ocr errors]
[merged small][ocr errors]
[ocr errors]

vc ait:

10

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

4 7. Affuit ille quidem.] Non
lovoz fuata illas nuptiw. Confer vi.
Wim Wild hune ad Hymenæum
*** W *refertur. Solenniu ver-
low, * *u*** winnen al latos, a quibus
HJ MA*** thing ductus. Nec felir
wilulit wonen, wm feunt, ut letum omen
Bujortem triretur, quod felix conju-
Vina de inmidleret, Diligenter au.
1** muli ste nuptias captabantur:
Wisin. 764), Laurimosum, Jumum,
*** We Th Frint, habet ab Iloratio,
**,1,~, i), Meridula, nempe humi-
Aw *** #dute fumabat. Unque vim
W**, wque hteo inutandum : inve-
Hva el unter poro, consequi, accipere;
**** H), 720 Art. Ainat, ii. 441.
Ignie ontinuine wa moto mulfure flummas
Inwonit, Minister invenire veniam,
lowium, pri vid. Corsrivius ad Justin.
%11, Vi, 16, motibus, rotatione, qua
**untabantur facis ignes : vide iv.
SAV, Immina mota fare Bleroid. ii.
12), Jurtatua moto face crescere flum.
mne Amit. I. ii. 11.

8. Britu nuspicio grarior.] Finis
c'est un tristior etiam initio. Initium
dixit awapricium forte cum respectu ad
mula omnina : gravis, infelix. Nupta
Ayrimme vocatur ab Hermesianac. Va.
gatur. Poviebat Aristæum in ripa
Humini ; Virgil, et llyg. d. I. Sed
Noter alios auctores secutus videtur.
Ipsa erat una Naiadum, aut secundum
Virgilium Dryadum. Decidit, scilicet

ad inferos, mortua est. Horatius, IV. Od. vii. 14. Nos, ubi decidimus, Quw pius Æneas, etc. Sic etiam in lapidibus hoc verbum occurrit: vide Bu:mann. Hyginus, fab. 14. decidit pete cussus ab apro. Sic dejicere pro interficere apud Claudianum, Rapt. Pros. ii. 39: tamen Mitscherl. hoc loco revocavit occidit. Regii nostri habent decidit. Serpentis dente recepto, morsa, vulnerata dente serpentis in herba latentis. Recipit ferrum, qui eo vulneratur, aut transfoditur. Talus, pro calce positus.

11. Rhodoperus.] Orpheus poeta Thracius: Rhodope autem mons est Thraciæ altissimus. Ad superas auras. Lenzius superos Deos intelligit; potius est, inter vivos, in terra ; Æneid. vi. 481. multum fleti ad superos : vide Drakenb. ad Sil. xiii. 606. Ita et Virg. Georg. iv. 486. Eurydice superas veniebat ad auras. Tentaret ambras, periculum faceret, an cantu capi et flecti possent. Ita et eiperiri dicitar, ut erperiri animum victoris, Vellei. 11. Ixxxvii. 3; Tenture precibus infra, xi. 239. Tanarus, umbresus specus in Malea promontorio, per quem descensus ad inferos. Orpheus Argon. 41. Ταίναρον, ηνίκ' έβην σκοτίην οδόν άιδος είσω, Ημετέρα πίσυνος κιθάρη, etc.

Tanaria porta, per Tæ

blinde

nariam portam.

1

Ad Styga Tænaria est ausus descendere porta;
Perque leves populos, simulacraque functa sepul-
cris,

14
Persephonen adiit, inamænaque regna tenentem
Umbrarum dominum; pulsisque ad carmina nervis
Sic ait: “O positi sub terra numina mundi,
In

quem recidimus quidquid mortale creamur,
Si licet, et falsi positis ambagibus oris,
Vera loqui sinitis; non huc, ut opaca viderem 20
Tartara, descendi ; nec uti villosa colubris
Terna Medusæi vincirem guttura monstri.

14. Leves populos, scil, umbrarum, pro detrusum unus retrusum. Quidquid quæ levi, id est, tenui et umbratico cor mortale creamur; quicunque mortales pore indutæ incedunt; Horat. I. Od. x. creamur. Lucanus, vii. 363. quidquid 18. levis turba. Persephonen. Proser hominum sumus. Huic autem legi non pidam. De inamænis regnis redi ad iv. subjecti erant præclari homines. Ii 476. Umbrurum dominum. Plutonem. enim cælo demitti dicuntur a Virgilio,

16. Pulsis ; pulsatis : confer v. 340. Ecl. iv. 7. et quum moriuntur, calo Ergo formula Sic ait etiam præmitti. redduntur, cælestem animam cælo redtur orationi, quod negabat Burman dunt; Vellei. ii. 123. nus ad viii. 618. Omnis autem, quæ

19. Jam fidem facit dicendis. Mensequitur, oratio attemperata satis est dacibus tribuitur falsum, fallens, os, consilio Orphei. Mox ambigi potest,

idemque umbagibus mendacia sua ceutrum vulgatum decidimus defendas, lant. Falsa ora sic etiam Heroid. vi. an cum Heinsio recidimus præferas, 63 ; falsa lingua ibid. vii. 67. et supra quod et ipsum antiquorum MSS auc ii. 631. Positis ambagibus ; missis amtoritate se tuetur. Et placitis Hera bagibus, sine ambagibus. cliti omnia, quæ interire vel mori vi 20. Non huc, ut opuca, etc.) Non dentur, in qonv recidunt. Cic. Nat. vano consilio huc descendi; sed conD. i. 26. “Terrena vis omnis atque jux, qua marito nihil carius esse debet, natura Diti patri dedicata est : qui

causa viæ justa est. Nec uti villosa, Dives, ut apud Græcos Ildoútwv, etc. nec ut Cerberum extraherem, quia et recidant omnia in terras, et quod fecit Hercules, vii. 410 sqq. oriantur e terris.” Claudian. R. Pros. Antecedens vincirem guttura, colla i. 57. de Plutone, “ qui finem cunctis

pro consequente, extraherem ; vincto et semina præbes, Nascendique vices

enim collo trahuntur canes. Villosa alterna morte rependis: Qui vitam

colubris, quæ villorum loco colubros letumque regis; nam quidquid ubique

habent. Sic ver. 349. crinitas ungue. Gignit materies, hoc te donante crea Claudian. Nupt. Hon. 223. crinita tur, Debeturque tibi, certisque am sagittis. Meduseum monstrum, quia bagibus ævi Rursus corporeos animæ

Echidna, quæ Cerberum peperit, ex mittuntur in ortus.” Quæ loca de

Typhaone et Medusa prognata ; Hefendunt qò recidimus. Etiam xii. 523.

siodus, Theogon. 295 sqq. et 306.

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Causa viæ conjux; in quam calcata venenum
Vipera diffudit, crescentesque abstulit annos.
Posse pati volui; nec me tentâsse negabo:

25 Vicit Amor? supera Deus hic bene notus in ora est;

S.GOO
An sit et hic, dubito; sed et hic tamen auguror esse.
Famaque si veterem non est mentita rapinam,
Vos quoque junxit Amor: per ego hæc loca plenaered
timoris,

29
Per Chaos hoc ingens, vastique silentia regni,
Eurydices, oro, properata retexite fata.
Omnia debemur vobis ; paulumque morati,

23. Causa viæ conjun.] En gravis ponit: Eurydicen in vitam reddite

. illa jactura, quam feci. Crescentes ab

Chaos sæpe inferorum domicilium, ut stulit annos, ipsam juvenculam pere

Hesiodi Theogon. ver. 700. ubi vide mit. Annis poetæ ea tribuunt, quæ

Græv. et Gesner. ad Claudian. v. 525. hominibus conveniunt, qui illos annos

Properata fata habent omnes fere agunt. Heroid. i. 111. molles anni,

MSS (et nostri Regii) unde Heinsius pueri; Seneca, Hipp. 267. fessi anni; illud accepit pro properata fila : et Propert. i. Eleg. 7. tremuli anni ; Mi

intelligendum est præmaturam mornuc. Fel. ii. 1. innocentes anni. Pati

tem. Properata fila ex usu linguæ eleganter sic absolute ponitur, per

forent, quæ properanter neverant Parferre dolorem constanter, sich drein

cæ, ut properate tabella, properanter ergeben : vide Gronovium ad Senecam

scriptæ, ix. 586. et properata stamina, Thyest. 468. Substantivum patientia

ii. Sab. 83. Nam properare, ut oneúsic est Tibul. III. ij. 5. ubi locutus

deLv, properanter conficere. Similiter erat de eo, cui erepta conjux: Non

festinare, ut xi. 576, festinare vestes. ego firmus in hoc, non hæc patientia Verum h. I. properata fila sunt, quæ nostro Ingenio. Supera Deus, etc. Commiserationem hæc faciunt: et

properanter absciderant Parcæ, quod

durum videtur. Proprie fila reterunquum illi ipsi, ad quos verba faciebat,

tur, sed poetice et satis eleganter, ubi amoris vim experti essent, tanto facilius veniam ab iis sperare poterat

fila Parcarum alluditur, etiam fata. dolens Orpheus. Dubito, certo non

Itaque hoc recepi. Apud Statium,

lib. III. Silv. iii. 20. Parcæ dicuntur scio, ut vii, 677. 28. Veterem rapinam ex uno Vati.

celeres genitoris annos properásse.

32. Omnia debemur.] Vulgo (et in cano dedit Burmannus, pro veteris rapina, ut mentita dictum esset pas

nostris Regiis Codicibus) omnia desive, quod non inusitatum : sed ele

bentur ; et ita potuerat dicere, id est,

omnia obnoxia sunt vobis. Sed gantius et magis poeticum, famu mentita est, finxit, rapinam.- Rapinam

niam nos ipsi in illis omnibus sumus, illam Noster cecinit supra, libro v.

propterea melius est, debemur. Paulo 341 sqq. Per ego hæc loca, etc. Cum

ante, quidquid mortale creamur ;

343. Cereris sumus omnia munus ; gravi obtestatione consilium suum ex

Iloratius, Art. Hoet. 62. Debemur

quo

V.

« AnteriorContinua »