Imatges de pàgina
PDF

N. B. Argumentum hujus libri decimi Metamorphoseon, relatum invenies in serie CANtERi, tom. iii. pag. 57.

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

INDE per immensum croceo velatus amictu Aera digreditur, Ciconumque Hymenæus ad oras Tendit, et Orphea nequicquam voce voratur.

1—85. Orpheus Eurydicen, serpentis veneno interfectam, ab inferis reducendam impetrat ea lege, si sequentem non respiciat. Quod quum amans faceret, illa ad inferos relabitur; Orpheus autem, spreta mulieris consuetndine, pueros amare Thracum populos docet; Virgilius, Georg. iv. 454 sqq.; Seneca, Herc. Fur. 569; Herc. CEt. 1031 sqq.; Athen. xiii. p. 597. ubi fragm. ex elegis Hermesianactis, Apollod. I. iii. 2. Hyginus, fab. 164. Nempe mortua conjuge Aornum,Thesprotiæ urbem, ubi antiquissimum ve«voμάνλιον, profectus esse traditur, ubi Eurydices animam se sequentem videre sibi visus est: vide Pausan. Boeot. p. 768. Hinc nata fortasse fabula. Hymenæus e Creta ab Iphidis nuptiis vocatus proficiscitur ad Orpheas in Thraciam. Croci usus etiam in tincturis erat, hinc infectores crocotarii apud Plaut. Aul. iii. 5. Croceus nmictus tribuitur etiam Baccho, Athen. v, p. 198. et Veneri, Valer. Flacc. viii. 234: vide Salmas. ad Tertul. de Pal

lio, p. 329. Et is color convenit lætitiæ, nuptiis in primis. Claudian. Nupt. Honor. 211. Hinc flava conjugio vincula portat Amor: Tibul. II. ii. 18. Velatus, vestitus; sed maluit illud, quia amictus laxius vestimentum. Nempe palla intel. quæ Hymenæo Heroid. xxi. 162. tribuitur. Inter Cicones, Thraciæ gentem ad Hebrum flumen, vixit Orpheus, et a mulieribus eorum discerptus est. Nequicquam quomodo nunc intelligendum sit, poeta ipse mox docet. Sine fructu vocavit Deum, ut nullum inde emolumentum redundaret ad conjugium suum: vide ad ix. 295. Pro rogatur, quod Burman. xaxo%vov vitandi causa e 12 MSS recepit, revocavimus vo

catur. Etenim vocare Deum ad sacra, ad nuptias, etc. formula solennis; et, ut Burm. ipse fatetur, voce vocare pas

sim apud Ovidium occurrit, neque in

gratum illud auribus esse puto : vide

ad i. 299. mollius certe est, quam illud Cicer. Off. i. 61. pleniore ore ; aut in

fra, xiii. 734. aliquo quoque.

[ocr errors]

sed nec solennia verba, ''°, nec felix attulit omen. •) ''°'n tenuit, lacrimoso stridula fum, ['•que fuit, "losque invenit motibus ignes. Exitus, auspicio gravior; nam nupta per herbas Dum nova Naiadum turba comitata vagatur, !'* idit, in tali, Serpentis dente recepto. 10 Quam satis ad si Peras postquam Rhodopeius auras Deffevit Vates; ne non tentaret et umbras,

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Ad Styga Tænaria est ausus descendere porta; Perque leves populos, simulacraque functa sepul

cris,

14

Persephonen adiit, inamoenaque regna tenentem
Umbrarum dominum ; pulsisque ad carmina nervis
Sic ait: “ O positi sub terra numina mundi,
In quem recidimus quidquid mortale creamur,
Si licet, et falsi positis ambagibus oris,
Vera loqui sinitis; non huc, ut opaca viderem 20
Tartara, descendi ; nec uti villosa colubris
Terna Medusæi vincirem guttura monstri.

[merged small][merged small][ocr errors]

pro detrusnm unus retrusum. Quidquid
mortule creamur; quicunque mortales
creamur. Lucanus, vii. 363. quidquid
hominum sumus. Huic autem legi non
subjecti erant præclari homines. Ii
enim cælo demitti dicuntur a Virgilio,
Ecl. iv. 7. et quum moriuntur, caelo
redduntur, cælestem animam caelo red-
dunt ; Vellei. ii. 123.
19. Jam fidem facit dicendis. Men-
dacibus tribuitur falsum, fallens, os,
iidemque ambagibus mendacia sua ce-
lant. Falsa ora sic etiam Heroid. vi.
63; falsa lingua ibid. vii. 67. et supra
ii. 631. Positis ambagibus ; missis am-
bagibus, sine ambagibus.
20. Non huc, ut opaca, etc.] Non
vano consilio huc descendi ; sed con-
jux, qua marito nihil carius esse debet,
causa viæ justa est. Nec uti villosa,
etc. nec ut Cerberum extraherem,
quod fecit Hercules, vii. 410 sqq.
Antecedens vincirem guttura, colla
pro consequente, extraherem ; vincto
enim collo trahuntur canes. Villosa
colubris, quæ villorum loco colubros
habent. Sic ver. 349. crinitas angue.
Claudiam. Nupt. Hon. 223. crinita
sagittis. Medusarum monstrum, quia
Echidna, quae Cerberum peperit, ex
Typhaone et Medusa prognata ; He-
siodus, Theogon. 295 sqq. et 306.

Causa viæ conjux ; in quam calcata venenum
Vipera diffudit, crescentesque abstulit annos.
Posse pati volui; nec me tentâsse negabo: 25
Vicit Amor* supera Deus hic bene notus in ora est;
An sit et hic, dubito; sed et hic tamen auguror esse.
Famaque si veterem non est mentita rapinam.
Vos quoque junxit Amor: per ego hæc loca plena

timoris,

29

Per Chaos hoc ingens, vastique silentia regni,
Eurydices, oro, properata retexite fata.
Omnia debemur vobis ; paulumque morati,

23. Causa viae conjum.] En gravis illa jactura, quam feci. Crescentes abstulit ammos, ipsam juvenculam peremit. Annis poetæ ea tribuunt, quæ hominibus conveniunt, qui illos annos agunt. Heroid. i. 111. molles anni, pueri; Seneca, Hipp. 267. fessi anni ; Propert. i. Eleg. 7. tremuli anni ; Minuc. Fel. ii. l. innocentes anni. Pati eleganter sic absolute ponitur, perferre dolorem constanter, sich drein ergeben : vide Gronovium ad Senecam Thyest. 468. Substantivum patientia sic est Tibul. III. ii. 5. ubi locutus erat de eo, cui erepta conjux: Non ego firmus in hoc, non hæc patientia nostro lngenio. Supera Deus, etc. Commiserationem hæc faciunt: et quum illi ipsi, ad quos verba faciebat, amoris vim experti essent, tanto facilius veniam ab iis sperare poterat dolens Orpheus. scio, ut vii. 677.

28. Veterem rapinam ex uno Vaticano dedit Burmannus, pro veteris rapinae, ut mentita dictum esset passive, quod non inusitatum : sed elegantius et magis poeticum, fama mentita est, finxit, rapinam.—Rapinam illam Noster cecinit supra, libro v. 341 sqq. Per ego hæc loca, etc. Cum gravi obtestatione consilium suua ex

Dubito, certo non

ponit: Eurydicen in vitam reddite. Chaos sæpe inferorum domicilium, ut Hesiodi Theogon. ver. 700. ubi vide Græv. et Gesner. ad Claudian. v. 525. Properata fata habent omnes fere MSS (et nostri Regii) unde Heinsius illud accepit pro properata fita : et intelligendum est præmaturam mortem. Properata fila ex usu linguæ forent, quæ properanter neverant Parcæ, ut properatæ tabellæ, properanter scriptæ, ix. 586. et properata stannina, ii. Sab. 83. Nam properare, ut crzrs&δειν, properanter conficere. Similiter

festinare, ut xi. 576, festimare vestes.

Verum h. l. properata fila sunt, quae
properanter absciderant Parcæ, quod
durum videtur. Proprie fila reterun-
tur, sed poetice et satis eleganter, ubi
ad fila Parcarum alluditur, etiam fata.
Itaque hoc recepi. Apud Statium,
lib. III. Silv. iii. 20. Parcæ dicuntur
celeres genitoris annos properâsse.
32. Omnia debemur.] Vulgo (et in
nostris Regiis Codicibus) omnia de-
bentur; et ita potuerat dicere, id est,
omnia obnoxia sunt vobis. Sed quo-
niam nos ipsi in illis omnibus sumus,
propterea melius est, debemur. Paulo
ante, quadquid mortale creanur; v.
343. Cereris sumus omnia mun*us ;
Horatius, Art. 1'oet. 62. Deberraur

« AnteriorContinua »