Imatges de pàgina
PDF
EPUB

efto

.

Flicposuit : nomeng, fimul, quod poßit equorum
Admonuise, iubet deponere: quique fuifti
Hippolytus, dixit , nunc idem virbiuse
Hoc nemus inde colo, de disque minoribus vnus
Numine

fub domine lateo, atque afentior illi
Non tamen Aegeriæ luctus aliena leuare
Damna valent, montisg, iacens radicibus imis
Liquitur in lacrymas; donec pietate dolentis
Mota foror Phæbigelidum de corpore

fontem Fecit, o aternas artus teruauit in ondas.

De gleba per Tuscum agricola mota, & in puerum Tagen versa, qui poftea Tuscos aruspicinam docuit.Præterea deRomuli hafta in cornum mutata.

At nymphas tetigit noua res, @ Amazone natus Haud aliter ftupuit, quam cum Tyrrhenus ärator Fitalem glebam moris afpexit in aruis Sponte fua primim, nullóque agitante moueri, Sumere mox hominis, terrag, amittere formam, Orag venturis aperire recentia fatis Indigenæ dixere Tagen , qui primus Hetrufcamu Edocuit gentem cafus aperire futuros. vitý Pálarinis harentem collibus olim Cum fubitò vidit frondescere Romulus haftam Que radice noua, non ferro ftabat adatto,

Etiam non telum, sed lenti viminis arbor
Non expectatas dabat admirantibus vmbras.

Cippus Genutius Prætor vrbem
victor triumphansiniturus, in vn-
da fe cornutum confpexit, &ma-
nu cornua explorabūdus tetigit.
Haruspex regnaturum refpondit,
si vrbem introisler. Re Patribus
indicata, id vnquam fe facturum
negauit. Tum tantus agri modus
omnium fententia ei decrerus,
quantū vnius diei spacio circum-
arare posset:&vtcapitis eius fimu-
lacrum cornutum portæ quâ in-
trare debuisset, ad eiusdem iné-
moriam perennem affigeretur.

Aut fua fluminea quum vidit Cippus in vnda
Cornua: vidit enim, falsámque in imagine credens
Elle fidem, tetigit, neciam fira lumina danınáns
Reftitit, vt vidłordenzito veniebat ab hofte,
Ad cælumque oculos, & eodem cornua tollens:
Quicquid, ait, fuperi monstro protenditur isto,
Seu latum est aliquid, patriæ, populóque Quirini:
Siue minax, mihi fir : viridiqueècespitefačtus
Placas odoratis herbofas ignibus aras ,

Vinaque

XVI.

Vináque dat

pateris, mačtatarúmque bidentum Quid sibi

fignificent trepidantia consulit exta.
Qua fimulafpexit Tyrrhena gentis aruspex,
Magna quidem rerum molimina vidit in illis,
Non manifefta tamen: cum verò fuftulit acre

A pecudis fibris, ad Cippi cornua lumen,
Rex, ait, ôjäliie: tibienim, tibi, Cippe, tuisque
Hic locus, Lariæ parebunt cornibus arces:
Tu modò rumpe moras, portásque intrare

patentes
Appropera, fic fata iubent : námque vrbe receprus
Rexeris, o sceptro tutus potiere perenni.
Rettulit ille pedem, toruámque à mænibus vrbis

Auertens faciem; procul, ô proculomina, dixit,
Talia Dy pellant, mulróque ego iuftius quum
Exizlagam, quam me videant Capitolia regem
Dixit, c'extemplò populumque grauémque fenatum
Conuocar: ante tamen capitis noua cornua fronde
Velai, o aggeribus

faétis à milite forri
Infiftir,priscosque deos de more precatus:
Est, ait ; hic vnus,quem vos nifi pellitis vrbe;
Rex erit , is qui fit figno, non nomine dicam:
Cornua fronte gerit, quem vobis indicat augur;
Si Romam intrabit ,famularia iura darurum.
(ille quidem potuit portas irrumpere apertas;
Sed nos obftitimus,quamuis coniunctior illo
Nemo mihi est)vos vrbe virum prohibete Quirites:
Vel, fi dignus erit, grauibus vincite catenis ;
Aut finite metum fatalis morte tyranni.

C Qualia

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Qualia

fuccinétis, vbi trux infibilat Eurus , Murmura pinetis fiunt, aut qualia fluctus

Aequorei faciunt, fi quis procul audiat illos Tale

fonat populus ; fed per confes fa trementis Verba tamen vulgi vo

voxeminet vna: quis ille est? Et fpectant

frontes, prædiétáq; cornua quærunt. Rursus ad hos Cippus; quem poscitis, inquit, habetisa Et dempta capiti, populo prohibente ,corona; Exhibuit

gemino præfignia tempora cornu. Demisere oculos omnes, gemitumýdedere, Atque illud meritis clarum (quis credere poßit?) Inuiti videre capuit: nec honore carere vlrerius pasi, feftam imposuere coronam.

At proceres, quoniam muros intrare vetaris, Ruris honoratitantum tibi, cippe,dedére

, Dirantum depresjo fubiectis bobus aratro Complecti poses, ad finem lucis ab ortu : Cornuag auratis miram referentia formam l'oftibus insculpune longum mansura per quum.

Pestilentia atrocislımè grassante, Romani Apollinem scitatum Delphos mittunt; quod eius depellendæ facerent. Refpondit, Æfculapium aduocandum. Epidaúrum legati, quibus ipse deus per quietem fe offerens eo habitu,quo in æde colebatur,fub ima

gine

gine magni serpentis eos fecu-
tùrum fpondet.

Panditenunc Mufæpræfentia numina vatum XVII
(Scitis enim, nec vos fallit spatiosa vetuftas)
Vnde Coronidem circumflua Tybridis alti
Insula Rumuleæ facris arcefferit vrbis.
Dira leues quondam Latias vitiauerat auras,
Pallidas exangui squallebant corpora morbo.
Funeribus fesı postquam mortalia cernunt
Tentamenta nihil, nihil artes posje medentum
Auxilium celeste petunt , mediámque tenentis
Orbis humum Delphos adeunt oracula Phæbi;
Vtá falutifera miseris succurrere rebus
Sorte velit , tantaj, vrbis mala

finiat , orant.
Et locus, O-laurus, o quas habet ipse pharetras
Intremuere

fimul, cortináque reddidit imo
Hanc adyto vocem, pauefáetéque corpora moùit: (sese
Quod petis hinc ppiore loco: Romane, petif
Et pete nnnc propiore loco necApolline vobis
Qui minuat luctus,opus est;sed Apolline nato,
Ite bonis auibus, prolemq; accersite noftram.
Iuffa dei prudens poftquam accepere fenatus,
Quam colai , explorat iuuenis Phæbeius vrbem,
Quig

, petant ventis Epidauria littora mittunt.
Que fimul incurua mißi tetigere carina,
Confilium, Graiósque patres á diere daréntque
Orauere Deum, quipræfens funera gentis

[ocr errors]
« AnteriorContinua »